Κόκκινος Πλανήτης

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ – ΧΑΡΤΟΥ, ΑΤΤΙΚΗΣ
Λόντου 6 (β’ όροφος) Εξάρχεια, ΤΗΛΕΦ.: 210-3820537, e-mail: sylyp_vivliou@yahoo.gr

Καταγγέλλουμε την απόλυση του συναδέλφου Ντίνου Παλαιστίδη από τις εκδόσεις ΑΓΡΑ

Η απόλυσή του είναι άδικη και προκλητική. Έχει εκδικητικό χαρακτήρα και αποτελεί επίθεση στο δικαίωμα του συνδικαλισμού και στο δικαίωμα κάθε εργαζόμενου να διεκδικεί τα δικαιώματά του.

Ο συνάδελφος είχε προσληφθεί το Μάη του 2004 ως υπάλληλος γραφείο (και για εξωτερικές εργασίες). Όμως με τη μεταφορά των εκδόσεων ΑΓΡΑ στο κτίριο της Ζωοδόχου Πηγής (Ιούλης 2007) και την έναρξη λειτουργίας του βιβλιοπωλείου (Οκτώβρης 2007), ο συνάδελφος τοποθετείται στο βιβλιοπωλείο και τα καθήκοντά του αλλάζουν. Μαζί με τα καθήκοντα στο βιβλιοπωλείο, ο εργαζόμενος εκτελούσε και άλλα καθήκοντα σχετικά με τη λειτουργία του εκδοτικού οίκου, τα οποία εκπλήρωνε με συνέπεια, παρ’ ότι του είχε ανατεθεί μεγάλος φόρτος εργασίας.

Για την εργασιακή του συνθήκη, το φόρτο εργασίας και την παράλογη απαίτηση να κάνει ενίοτε εξωτερικές εργασίες (μάλιστα με το δικό του μηχανάκι) ζήτησε, από τον Ιούλη του 2008, συνάντηση με τον εργοδότη. Όμως, αυτός αδιαφόρησε και ουσιαστικά απαξίωσε το συνάδελφο και το αίτημά του. Ο συνάδελφος για νε περιφρουρήσει την εργασιακή του συνθήκη ζήτησε να αλλαχτεί η ειδικότητά του σε πωλητή. Με δύο επιστολές του (Ιούλης 2009 και Νοέμβρης 2009) έθεσε και πάλι τα ζητήματα που τον απασχολούσαν καθώς και το ζήτημα για αλλαγή ειδικότητας. Εισέπραξε και πάλι αδιαφορία.

Στις 2/12/2009 ο εργαζόμενος στέλνει εξώδικο στην εταιρεία και λέει πως αν μέχρι τις 8/12/2009 δεν αντιμετωπιστούν τα ζητήματα που τον απασχολούν, θα προσφύγει στην Επιθεώρηση Εργασίας. Η εταιρεία «απαντά» με εξώδικο γεμάτο ανακρίβειες και ψεύδη. Την Παρασκευή 8/1/2010 γίνεται η 3μερής συνάντηση στην Επιθεώρηση. Η Επιθεωρήτρια Εργασίας γνωμοδοτεί ότι, «η εταιρεία θα μπορούσε να επανεξετάσει το αίτημα του εργαζόμενου με προοπτική επίλυσης».

Στις 13/1 η εταιρεία προχωρά σε απόλυση του συναδέλφου για «αντισυμβατική συμπεριφορά» (!!!). Ο εργοδότης, κύριος Πετσόπουλος εκτός του ότι θεωρεί πως στην εταιρεία όλοι πρέπει να κάνουν τα πάντα, θεωρεί επίσης και πως το να ζητάς τα δικαιώματά σου είναι αντισυμβατική συμπεριφορά.

Οι συνάδελφοι στις εκδόσεις ΑΓΡΑ αντέδρασαν από την πρώτη στιγμή. Έθεσαν στον εργοδότη το ζήτημα της ανάκλησης της απόλυσης. Αυτός άφησε αρχικά να εννοηθεί πως μπορεί να επανεξετάσει την απόφασή του. Επί δεκαπέντε μέρες «το σκεφτόταν». Όπως αποδείχτηκε αυτό ήταν απλά στάχτη στα μάτια, ήταν μια ταχτική αποπροσανατολισμού και κωλυσιεργίας. Στις 28/1 καλεί τον απολυμένο και αφού του λέει πως, και μόνο η παρουσία του στο χώρο τού είναι δυσάρεστη, του προτείνει να αποδεχτεί την απόλυση και να επαναπροσληφθεί με σύμβαση ορισμένου χρόνου. Ουσιαστικά δηλαδή, να αποδεχτεί ο συνάδελφος το πέταγμά του από τη δουλειά, όταν λήξει η σύμβαση ορισμένου χρόνου. Τότε δε θα μιλάμε για απόλυση, αλλά για λήξη της σύμβασης. Ο απολυμένος τότε δε θα μπορεί να απαιτήσει ανάκληση της παράνομης και καταχρηστικής απόλυσης με συνδικαλιστικά και νομικά μέσα. .

Η ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ
Μας εξοργίζει η απόλυση, μας εξοργίζει και η κοροϊδία.
Να ανακληθεί η εκδικητική απόλυση. Να γίνονται σεβαστά τα εργατικά δικαιώματα.

ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΟ ΑΙΣΧΟΣ ΤΗΣ ΑΠΟΛΥΣΗΣ ΑΚΟΜΗ ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΟ, ΔΗΜΟΣΙΟΠΟΙΩΝΤΑΣ ΤΟ
Βομβαρδίστε με μηνύματα διαμαρτυρίας το μέιλ (info@agra.gr) και το ΦΑΞ (210-7018649)
των εκδόσεων ΑΓΡΑ

Να στηρίξουμε τις ΑΠΕΡΓΙΕΣ στις οποίες προχωρούν οι εργαζόμενοι στην «ΑΓΡΑ»: Τετάρτη 3/2 και Παρασκευή 5/2. Συγκέντρωση έξω από την «ΑΓΡΑ» (Ζωοδ. Πηγής 99 Εξάρχεια) στις 9.00 π.μ.

Ο Σύλλογός μας συγκροτεί ΑΠΕΡΓΙΑΚΟ ΤΑΜΕΙΟ για τη στήριξη των ΑΠΕΡΓΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ: Αριθμός Λογ/σμού Εθνικής Τράπεζας 137/769971-92

• Read More

• Read More

Ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΝ κ. Αλ. Αλαβάνος δηλώνει ότι δεν αποκλείει κανέναν από το «Μέτωπο Ανατροπής και Αλληλεγγύης» και προειδοποιεί όσους τον κατηγορούν για διασπαστικές κινήσεις ότι δεν θα δικαιωθούν

ΟΧΙ ως «πρωταγωνιστής στο πολιτικό star system», αλλά ως «απλό μέλος του ΣΥΡΙΖΑ Χαλανδρίου» επανακάμπτει ο κ. Αλ. Αλαβάνος, για να ταράξει τα νερά στον χώρο της Αριστεράς, όπως είναι η πρόθεσή του, στην κατεύθυνση ενός ριζικού αναπροσανατολισμού της. Στη συνέντευξη που ακολουθεί, δηλώνει ότι δεν τον αφορά το ξεκαθάρισμα λογαριασμών, «όρο που χρησιμοποιεί η Μαφία», όπως αναφέρει χαρακτηριστικά, ενώ δεν αποκλείει κανέναν- από τον ΣΥΝ και το ΠαΣοΚ ως το ΚΚΕ και την εξωκοινοβουλευτική Αριστερά- από το «Μέτωπο Ανατροπής και Αλληλεγγύης» που εξήγγειλε προ ημερών στη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε, εγκαινιάζοντας έναν νέο γύρο παρεμβάσεών του, ο οποίος θα συνεχιστεί με την αυριανή συγκέντρωση-συζήτηση που διοργανώνουν συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ στο θέατρο Αλφα, όπου ο κ. Αλαβάνος θα είναι ομιλητής μαζί με τον καθηγητή κ. Κ. Βεργόπουλο. Σε όσους διαβλέπουν διασπαστικές διαθέσεις από μέρους του, απαντά ότι «δεν πρόκειται να δικαιωθούν», ενώ αναφορικά με τις συζητήσεις στον ΣΥΝ για έκτακτο συνέδριο και τις προειδοποιήσεις του κ. Αλ. Τσίπρα προς τα στελέχη του, ότι αν δεν υιοθετηθεί η πρότασή του τότε θα παραιτηθεί, ο πρώην πρόεδρος του κόμματος σχολιάζει: «Δεν έχω να πω τίποτα»!Τέλος, ασκεί σκληρή κριτική στην κυβέρνηση για τη στάση που τηρεί έναντι των διεθνών οικονομικών πιέσεων που δέχεται η χώρα και δηλώνει ως προς τις προθέσεις του πρωθυπουργού κ. Γ. Παπανδρέου ότι «ο δρόμος για την κόλαση είναι στρωμένος με θετικές προθέσεις».

 

(από την χθεσινή ομιλία του Α.Α. στην 5η ανοικτή συνέλευση μελών ΣΥΡΙΖΑ)

- Σε μια όντως ιστορική καμπή για τη χώρα, εν μέσω οριακών πιέσεων για την πορεία της ελληνικής οικονομίας και με έντονο τον κοινωνικό αντίκτυπο, η επανεμφάνισή σας προξένησε εύλογο ενδιαφέρον για τα σχέδιά σας. Αλήθεια, «πού το πάτε», κύριεΑλαβάνε;

«Υπάρχουν δύο αναγνώσεις. Από τη μια οι εσωτερικές πολιτικές συγκρούσεις είναι μία δημοφιλής “σαπουνόπερα”. Η άλλη ανάγνωση είναι αυτή που περιγράφετε: ιστορική καμπή, οικονομική κατάρρευση, αφόρητη κοινωνική πίεση. Εδώ νομίζω υπάρχει μια μεγάλη προσδοκία. Οχι για πρόσωπα. Για την Αριστερά».

- Να υποθέσουμε ότι η φάση αναμονής και περισυλλογής που τηρείτε εδώ και μήνες έλαβε τέλος;

«Δεν θέλω να τελειώσει η φάση περισυλλογής. Απλώς αντί να είναι “αναμονής και περισυλλογής”, μπορεί να είναι περισυλλογής και δράσης».

- Ορισμένοι ερμήνευσαν την πολιτική παρέμβασή σας ως προσπάθεια ξεκαθαρίσματος ανοιχτών λογαριασμών εντός του ΣΥΝ/ ΣΥΡΙΖΑ.Είναι έτσι;

«Με ρωτάτε για “ξεκαθάρισμα λογαριασμών”. Αυτός είναι όρος για τη Μαφία, όχι για την Αριστερά. Μου φέρνετε στο μυαλό ένα ποίημα που μου έστειλε ένα πολύ φιλικό μου ζευγάρι. Είναι η “Μικροαστική Αδυναμία”, του Αυστριακού Εριχ Φριντ, που μετέφρασε ο Δ. Κούρτοβικ: “Είναι δυσάρεστο/ να αισθάνομαι καμιά φορά/ μόνος/ ανάμεσα σε συντρόφους/ αλλά φυσικά/ αυτό δεν απαγορεύεται./ Ξέρω/ βέβαια και/ συντρόφους/ που θα ΄θελαν να τ΄ απαγορέψουν αυτό./ Ανάμεσά τους/ αισθάνομαι μόνος”».

- Γιατί θεωρείτε ότι βρίσκεται σε «τέλμα», όπως είπατε στη συνέντευξη Τύπου, το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ;

«Γιατί είναι δυνατόν σύντομα να βγει από το τέλμα. Υπάρχει μια κορυφαία αντίφαση σήμερα. Η πολιτική της κυβέρνησης απαιτεί μια ουσιαστική αντιπολίτευση, που είναι εν σπέρματι η εναλλακτική πολιτική που διεκδικεί τη λαϊκή πλειοψηφία. Αυτή δεν μπορεί να προέλθει από τον δικομματισμό, όπως η διακυβέρνηση του ΠαΣοΚ δεν αποτέλεσε ανατροπή σε σχέση με τη διακυβέρνηση της ΝΔ. Μπορεί να γίνει μόνο μέσα από την Αριστερά».

- Μιλάτε για «σύγκλιση δυνάμεων σε μια εναλλακτική κατεύθυνση εντός του ΣΥΡΙΖΑ»ή, όπως την χαρακτηρίσατε, για μια «απόπειρα θετικής συμβολής» από μέρους σας. Σε ποια κατεύθυνση;

«Τρία χαρακτηριστικά: Πρώτον, επάνοδος της ριζοσπαστικής Αριστεράς με όρους κοινωνίας στην κεντρική πολιτική σκηνή. Δεύτερον, δημοκρατική συγκρότηση, μακριά από λογικές συγκρούσεων μηχανισμών. Τρίτον, δεσμοί αλληλεγγύης».

- Πρακτικά πώς μεταφράζεται αυτό; Ενας «πόλος» πίεσης για αλλαγή ρότας, ένα «ρεύμα ιδεών», μια «κίνηση» μέσα στις όσες διαθέτετεή μήπως ένα νέο μόρφωμα με νέες δομές και ιεραρχήσεις;

«Οχι. Ενα πρότυπο δράσης της Αριστεράς και ιδιαίτερα συνάντησης με την κοινωνία. Μια πρόταση για Μέτωπο. Για την Ανατροπή και την Αλληλεγγύη».

- Με ποιες δυνάμεις; Ποιοι θα ανταποκριθούν στο κάλεσμά σας για ένα Μέτωπο στο οποίο, ειρήσθω εν παρόδω, πολλοί προσβλέπουν, από τον ΣΥΝ ως το ΚΚΕ;

«Ας πάρουμε τους αναγνώστες σας, από πολιτικής απόψεως. Εκείνοι που σε κάποια φάση είχαν ταχθεί υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά κι όλοι εκείνοι, που παρ΄ ότι ανήκαν σε άλλους χώρους, ιδιαίτερα στο ΠαΣοΚ, παρακολουθούσαν με προσοχή, με προβληματισμό, με ενδιαφέρον τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Ας πάρουμε τους αναγνώστες σας από κοινωνικής απόψεως. Εμποροι που δεν βολεύονται να είναι αντίθετοι με τους αγρότες. Μικροί επιχειρηματίες που αισθάνονται ένοχα όταν στρέφονται ενάντια στους εργάτες τους. Γονείς που δεν δυσανασχετούν όταν εκπαιδευτικοί απεργούν. Ολοι αυτοί θα αισθανθούν απελευθέρωση να ανήκουν σε ένα μεγάλο ρεύμα αλληλεγγύης που θα βάλει σε νέα πορεία τη χώρα. Σε μια νέα κοινωνική πλειοψηφία».

- Η πλήρης αποστασιοποίησή σας από τον ΣΥΝ προκαλεί εύλογες απορίες. Πιστεύετε ότι έχει κλείσει ο κύκλος αυτής της ιδιότυπης συνύπαρξης του ΣΥΝ με τον ΣΥΡΙΖΑ; Χωράει ο ΣΥΝ στον ΣΥΡΙΖΑ που προσδοκάτε και το αντίστροφο;

«Δεν μπορείς να αποκλείεις μια θετική εξέλιξη για κανέναν, είτε για τον ΣΥΝ είτε για το ΚΚΕ είτε για το ΠαΣοΚ είτε για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Στον Συνασπισμό υπάρχει πολύ αξιόλογο δυναμικό. Ενα παράδειγμα: ένας βουλευτής έντιμος, βιωματικός, μαχητικός είναι ο Παναγιώτης Λαφαζάνης».

- Παρεμπιπτόντως. Πώς κρίνετε τη συζήτηση που έχει ανοίξει στον ΣΥΝ για έκτακτο συνέδριο; Λέγεται μάλιστα ότι ο κ. Τσίπρας έχει «απειλήσει» με παραίτηση τα στελέχη τουαν δεν γίνει αποδεκτή...

«Δεν έχω να πω τίποτα»!

- Πάντως δεν φοβάστε μήπως με τις κινήσεις σας κατηγορηθείτε ότι οδηγείτε τα πράγματα σε κάτι τόσο γνώριμο για την Αριστερά- και αναφέρομαι στον κίνδυνο συγκρούσεων και διασπάσεων.

«Κάθε κίνηση που ταράζει τα λιμνάζοντα νερά φέρνει από τη μια αγάπη και από την άλλη μίσος. Οι κατηγορίες γεννιούνται μαζί με το βρέφος. Το θέμα είναι αν θα δικαιωθούν. Και όπως και προηγούμενες φορές, δεν πρόκειται να δικαιωθούν».

- Η προαναγγελία ενός κειμένου-πλατφόρμας με υπογραφές από στελέχη του χώρου σαςσηματοδοτεί και την πρωταγωνιστική επανάκαμψή σας στο πολιτικό παιχνίδι;

«Μου λέτε για “πρωταγωνιστή”, για το πολιτικό star system. Πριν από δύο ημέρες γύρισα αεροπορικώς από τη Θεσσαλονίκη. Λίγους μήνες πριν θα περνούσα από την... κρατική αίθουσα. Θα καθόμουν στην πρώτη θέση, παράθυρο, με κενή τη μεσαία θέση. Δεν θα με ενοχλούσε κανένας από την οικονομική θέση, πίσω από την κουρτίνα. Αυτή τη φορά κατέληξα στριμωγμένος σε μια μεσαία θέση στην οικονομική. Δεξιά μου ήταν μια γιαγιά 78 ετών. Με γνώρισε. Μου μίλησε εγκάρδια. Μετανάστρια στο Βέλγιο. Μου μίλησε για την προσφυγιά από την Ανατολική Θράκη στο Κιλκίς. Για την προσφυγιά από το Κιλκίς στα ανθρακωρυχεία του Σαρλερουά στο Βέλγιο. Για τα επτά παιδιά της. Για τον θάνατο του άνδρα της. Για τα 4 χρόνια που δούλεψε η ίδια, για τα 17 χρόνια στο Ταμείο Ανεργίας, για τα 900 ευρώ σύνταξη που παίρνει. Και είναι ευχαριστημένη. Για το σπιτάκι της στο Μidi που της έδωσε ο δήμος και τα 200 ευρώ που δίνει τον μήνα ώστε να γίνει σύντομα δικό της. Μέσα σε μισή ώρα είχα διαβάσει ένα μυθιστόρημα 300 σελίδων της Ιορδανίδου και ένα σύγγραμμα χιλίων σελίδων του Κeynes για το Κοινωνικό Κράτος. Απλά, λοιπόν, ως “μέλος του ΣΥΡΙΖΑ Χαλανδρίου” πια».

- Δεν βλέπετε τίποτα θετικό στις προσπάθειες του πρωθυπουργού κ. Γ.Παπανδρέου;

«Θέλω να είμαι δίκαιος. Υπάρχουν θετικές διακηρύξεις, ακόμη και θετικές πρωτοβουλίες. Πάρτε όμως τα μέτρα για τους μετανάστες. Ακυρώνονται ήδη από τις ενδοταξικές συγκρούσεις ανάμεσα σε ντόπιους και ξένους και τον ρατσισμό που γεννά ο φόβος της ανεργίας. Οι υποσχέσεις για το περιβάλλον ματαιώνονται ήδη από την έλλειψη επενδυτικών πόρων που επιβάλλει το Σύμφωνο Σταθερότητας. Ο δρόμος για την Κόλαση είναι στρωμένος με θετικές προθέσεις».

«Η Αριστερά μπορεί να κάνει πολλά και όμορφα πράγματα»

- Ζητείτε δημοψήφισμα για το Σύμφωνο Σταθερότητας και επιθυμείτε την κατάργησή του. Επί της ουσίας αναφέρεστε σε ένα Σύμφωνο το οποίο έχει ανατραπεί στην πράξη από τις εξελίξεις- και αναφέρομαι στην υπέρβαση όλων των οικονομικών δεικτών...

«Υπάρχουν δύο Σύμφωνα Σταθερότητας. Αυτό που διευρύνει τα κριτήριά του, όταν το επιβάλλει η άνοδος των ελλειμμάτων της Γαλλίας και της Γερμανίας. Και αυτό που είναι άτεγκτο, για περιπτώσεις όπως της Ελλάδας, της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας, και είναι αυστηρός τιμωρός».

- Ποια εναλλακτική λύση προτείνετε; Να καταργηθεί το Σύμφωνο Σταθερότητας και να επιστρέψουμε στη δραχμή, και μάλιστα μέσα σε ένα τέτοιο παγκόσμιο οικονομικό περιβάλλον;

«Ποιος μίλησε για δραχμή; Είναι συλλεκτικό είδος πια. Η εναλλακτική πολιτική είναι όχι βέβαια η αποχώρηση της Ελλάδας, αλλά η κατεδάφιση, η ακύρωση του Συμφώνου Σταθερότητας σε ευρωπαϊκό επίπεδο, οι αναπτυξιακές και κοινωνικές ευρωπαϊκές πολιτικές, ένα ευρώ φιλικό στην εργατική οικογένεια. Οπως με το Ευρωσύνταγμα. Αποτελούσε κοινό θέμα όλων των μελών της Ευρωπαϊκής Ενωσης, αλλά η μεγάλη μάχη έγινε στη Γαλλία με το “όχι” του δημοψηφίσματος. Ετσι και με το Σύμφωνο Σταθερότητας τώρα. Είναι κοινό ευρωπαϊκό θέμα, αλλά η κρίσιμη μάχη για όλη την Ευρώπη δίνεται σήμερα στην Ελλάδα και θα εξασφαλίσει τη συμπαράσταση και ενεργοποίηση όλου του ευρωπαϊκού εργατικού κινήματος».

- Συνδέσατε την πάλη κατά του Συμφώνου με το κίνημα για το άρθρο 16. Με ποιο σκεπτικό;

«Σε κάθε περίοδο ενώ υπάρχουν ανοιχτές πολλές γραμμές συγκρούσεων, αναδεικνύεται ένα κομβικό σημείο, όπως με το άρθρο 16. Σήμερα στο Σύμφωνο Σταθερότητας συναντιούνται τα αιτήματα των ανέργων, των συνταξιούχων, της εργατικής τάξης, των αγροτών, των μικρομεσαίων, της νεολαίας. Η Αριστερά μπορεί να κάνει πολλά και όμορφα πράγματα. Συγκεντρώσεις, συζητήσεις, ομιλίες παντού. Κοινές επιτροπές με τον εξωκοινοβουλευτικό χώρο και τη βάση του ΠαΣοΚ ενάντια στο Σύμφωνο. Κινηματικές δράσεις. Συγκεντρώσεις υπογραφών για δημοψήφισμα. Προσκλήσεις από άλλες ευρωπαϊκές χώρες, από αριστερά κόμματα και συνδικάτα για αλληλεγγύη. Θα αναπτερωθεί η ψυχολογία των αριστερών. Θα μεταμορφωθεί η παρουσία μέσα στην κοινωνία. Θα αναδυθεί πάλι η λαϊκή μαχητική ταυτότητα των προηγουμένων χρόνων».

- Ασκείτε σκληρή κριτική στην κυβέρνηση. Μιλήσατε ακόμη και για «δουλοπρέπεια των κυβερνώντων» και καλέσατε σε «ολοκληρωτική ήττα» των επιλογών της. Γιατί δεν περιμένετε πρώτα να δείτε τα όποια αποτελέσματα των προσπαθειών της;

«Εχω πολλά χρόνια θητείας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Ξέρω τον χώρο και την κουλτούρα του. Πριν από λίγες ημέρες έβλεπα στο Διαδίκτυο την ενημέρωση της εκπροσώπου Τύπου του Αλμούνια. Στην ερώτηση αν η Ευρωπαϊκή Ενωση θα στηρίξει οικονομικά την Ελλάδα, έκανε έναν μορφασμό γελοιοποίησης και κοροϊδίας. Μας αντιμετωπίζουν με τον ίδιο τρόπο που αντιμετώπιζαν τα κράτη της Ανατολικής Ευρώπης μετά την κατάρρευση. Τι σχέση έχει αυτό με τις πρώτες διαπραγματευτικές παραδόσεις του σοσιαλιστικού χώρου στην Ελλάδα; Πώς τα δέχεται τόσο παθητικά η κυβέρνηση Παπανδρέου; Πώς δέχεται το Σύμφωνο Σταθερότητας να έχει τροφοδοτήσει τέτοια εικόνα για την Ελλάδα, ώστε να δανείζεται με spread 450 μονάδες, με επιτόκια 4,50% πάνω από της Γερμανίας;».

• Read More

Στην προσπάθειά μας να συμβάλουμε στην συζήτηση για την Ε..Ε και ουσιαστικά να απαντήσουμε στο ερώτημα : κατά πόσο για την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας ευθύνεται η ενταξή της στην ζώνη του ευρώ; παρουσιάζουμε το 2^ο μέρος της συνέντευξης με τον Θ. Μαριόλη. Ήδη μας έχει απαντήσει εν μέρει το πρώτο ερώτημα μας (αν η άσκηση του συνόλου της δημοσιονομικής πολιτικής από την χώρα μας θα μπορούσε να οδηγήσει σε ολοκληρωμένη απάντηση για την ανόρθωση της ελληνικής οικονομίας μέσα στην ζώνη του Ευρώ). Θεωρεί ότι η άσκηση μόνο ενός οικονομικού εργαλείου αυτού της εθνικής δημοσιονομικής πολιτικής δεν επαρκεί.

Το αίτημα της αριστεράς για κατάργηση του συμφώνου σταθερότητας εκεί βέβαια οδηγεί. Φυσικά για να μην παρεξηγηθούμε είναι άλλα πολλές φορές τα πολιτικά αιτήματα, από την ανάλυση που κάνουμε για την οικονομία, η την κοινωνία.Συνεπώς ακόμη και αν δεχτούμε ότι η κατάργηση του συμφώνου σταθερότητας δεν μας φτάνει για να εξουδετερώσουμε τις αρνητικές δυνάμεις που ενεργοποιεί ενάντια στην πατρίδα μας και συνολικά στον ευρωπαϊκό νότο το κοινό νόμισμα και η ΟΝΕ, δεν είναι απαραίτητο να απορρίψουμε την στρατηγική της αποδοκιμασίας του στην χώρα μας (οικονομικά-κοινωνικά-πολιτικά αδύναμο κρίκο της ευρωπαϊκής ενοποίησης),   ως τον πρώτο μεγάλο κρότο για μια άλλη Ελλάδα σε μια άλλη Ευρώπη. Για να εξουδετερωθούν αυτές οι δυνάμεις, θα έπρεπε να υπάρχει π.χ ένας ομοσπονδιακός προϋπολογισμός η κάποιο άλλο σύστημα μεταβιβαστικών πληρωμών . Όμως επειδή αυτός θα ήταν πάντα μονής κατευθύνσεως, δηλαδή θα μετέφερε συνεχώς πόρους π.χ από την Γερμανία προς τον νότο καθίσταται εξαιρετικά δύσκολο, αν όχι ανέφικτο, να γίνει αποδεκτός από τους πολίτες των κεντρικών χωρών . Μοιραία  δηλαδή οδηγούμαστε προς την οικονομική  πόλωση της Ε.Ε . Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ανάλογα μεγάλα οικονομικά συστήματα, όπως οι ΗΠΑ η ο Καναδάς έχουν ανάλογους μηχανισμούς, Τέλος το αίτημα της αριστεράς για απευθείας δανεισμό από την Κ.Ε.Τ. κλονίζει την ανεξαρτησία της Κεντρικής Τράπεζας και την πολιτική που στηρίζει το «ισχυρό» ευρώ. Έτσι σύμφωνα με δημοσιεύματα του ξένου τύπου αν συμβεί αυτό χωρίς να επιβληθούν αυστηροί όροι  δημοσιονομικής πολιτική από τις Βρυξέλλες  ( δηλαδή ο συνολικός ευτελισμός της εθνικής κυριαρχίας που θα οδηγήσει συνάμα σε μια κοινωνική καταστροφή , ένα κοινωνικό 1922) η αξιοπιστία του ευρώ θα υπονομευθεί και η ισοτιμία του με το δολάριο θα φτάσει στο 1. Ας δούμε πως σε αυτά τα θέματα απαντά ο Θ. Μαριόλης, Επίσης περιμένουμε εμπεριστατωμένη ανάλυση της στρατηγικής για την ανατροπή του συμφώνου σταθερότητας από τους Αλαβάνο-Βεργόπουλο  στο θέατρο  Αλφα σήμερα Δευτέρα στις 7.μμ

Κ. Παπουλής-Γέρος

Εάν όντως αναπτύσσονται έντονες πολώσεις στην ΕΕ, ποιες αλλαγές στη δομή και τη λειτουργία της θα έπρεπε να πραγματοποιηθούν; Για παράδειγμα, η κατάργηση του ‘Συμφώνου Σταθερότητας’, η οποία θα ενεργοποιούσε το μέσο της δημοσιονομικής πολιτικής; Η συγκρότηση ενός υπερεθνικού δημοσιονομικού συστήματος με ενεργό αναδιανεμητικό ρόλο; Ο απευθείας δανεισμός (χωρίς τη μεσολάβηση εμπορικών τραπεζών) των κρατών-μελών από την ΕΚΤ (όπως κάνει π.χ. η FED στις Η.Π.Α. ή η Τράπεζα της Αγγλίας);

Η ερώτηση δεν είναι μόνον εύλογη αλλά και πολύ αποκαλυπτική. Είναι πράγματι αληθές ότι η διαμόρφωση ενός υπερεθνικού δημοσιονομικού συστήματος, το οποίο θα λειτουργεί ως αναδιανεμητικός μηχανισμός μεταβιβαστικών πληρωμών και φορολόγησης, από τη μία πλευρά, και θα διαθέτει σημαντικές ανοχές ως προς τη σχετική αυτονομία των εθνικών δημοσιονομικών πολιτικών, από την άλλη πλευρά, εμφανίζεται ως η μοναδική ασφαλιστική δικλείδα του συστήματος. Όμως, το πρόβλημα είναι ότι, ως άμεση συνέπεια του κατά σειρά πρώτου χαρακτηριστικού της ΖΕ (που ανέφερα στα πλαίσια της αρχικής ερώτησής σου), πρώτον, τα αντικειμενικά περιθώρια που διαθέτουν οι εθνικές αρχές των υποβαθμιζόμενων οικονομιών για την άσκηση δημοσιονομικής πολιτικής είναι εξαιρετικά στενά και, δεύτερον, οι  καθαρές μεταβιβάσεις εισοδήματος θα είναι μάλλον σταθερής και απλής κατεύθυνσης, δηλ. προς τις ίδιες πάντοτε οικονομίες και περιφέρειες, τις υποβαθμιζόμενες.

Ας τα πάρουμε με τη σειρά: οι κρατικές δαπάνες αποτελούν, ας μην το ξεχνάμε αυτό, τμήμα του παραγμένου υπερπροϊόντος, δηλ. του προϊόντος που απομένει μετά την αφαίρεση των φθαρέντων μέσων παραγωγής και των μισθών του ιδιωτικού τομέα από το ΑΕΠ. Άρα, η πραγματοποίηση κρατικών δαπανών ορισμένου ύψους προϋποθέτει την παραγωγή ενός υπερπροϊόντος μεγαλύτερου ύψους (εάν το παραγμένο υπερπροϊόν δεν επαρκεί, τότε απαιτείται η δημιουργία εμπορικού ελλείμματος και, άρα, εξωτερικού χρέους), ενώ συνεπάγεται τη μείωση του ρυθμού αύξησης του επενδεδυμένου κεφαλαίου στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας. Και κατά κανόνα αυτή η μείωση οδηγεί, αργά ή γρήγορα, στη μείωση του ρυθμού αύξησης της παραγωγικότητας της εργασίας και του κεφαλαίου. Ακόμα, λοιπόν, και αν αγνοήσουμε τα ζητήματα που δημιουργούνται για το δημόσιο έλλειμμα (υποθέτοντας ότι οι δαπάνες χρηματοδοτούνται εξολοκλήρου μέσω φόρων), το ερώτημα που τίθεται είναι το εξής: πώς είναι δυνατόν χώρες που αγωνίζονται να επιβιώσουν στο διεθνή ανταγωνισμό (ακριβώς επειδή έχουν χαμηλότερη παραγωγικότητα) να βασισθούν σε τέτοιες πολιτικές; Βέβαια, έχει αλλιώς το πράγμα όταν το κράτος πραγματοποιεί δαπάνες στην εκπαίδευση, στην κατάρτιση του εργατικού δυναμικού, στην έρευνα-ανάπτυξη και στις υποδομές και, ταυτοχρόνως, προστατεύει, μέσω εμπορικής πολιτικής, και υποβοηθάει, μέσω νομισματικής πολιτικής (σύστημα διαφορικών επιτοκίων), εκείνους, κατά βάση, τους κλάδους οι οποίοι, πρώτον,  εμφανίζουν αυτό που αποκαλείται ‘μακροχρόνιο-δυναμικό συγκριτικό πλεονέκτημα’, δεύτερον, χαρακτηρίζονται από ταχεία τεχνολογική πρόοδο, σημαντική δυνατότητα εκμετάλλευσης των οικονομιών κλίμακας, και παραγωγή διαχυόμενης, στους υπολοίπους τομείς, τεχνολογικής γνώσης και, τρίτον, παράγουν εμπορεύματα με υψηλή εισοδηματική ελαστικότητα ζήτησης. Διότι οι εν λόγω δαπάνες συμβάλλουν μακροχρόνια στην αύξηση της μέσης παραγωγικότητας, ενώ η εδραίωση των προαναφερθέντων κλάδων οδηγεί την οικονομία σε τροχιά ταχείας μεγέθυνσης. Προφανώς, όμως, αυτό το ‘υπόδειγμα ανάπτυξης’ δεν μπορεί να εφαρμοσθεί από μία χώρα εντός ΟΝΕ. Φυσικά, δεν αποκλείεται να εφαρμοσθεί, στο συνολικό επίπεδο, όταν και όποτε η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση μεταβεί στο λεγόμενο στάδιο της ‘Πλήρους Οικονομικής Ένωσης’, δηλ. της ενιαίας οικονομικής πολιτικής (κατά την εκτίμησή μου, οι κύριες πλευρές του οπωσδήποτε σχεδιάζεται να εφαρμοσθούν, σε συσχετισμό με τα περιθώρια που θα αφήνει το ‘ειδικό βάρος’ της ένωσης στην παγκόσμια οικονομία). Τι θα γίνει, ωστόσο, μέχρι τότε με τις χώρες και τις περιφέρειες που αγωνίζονται να επιβιώσουν;

Περαιτέρω, είχα υποστηρίξει, εδώ και πάνω από μία δεκαετία, ότι το αίτημα περί ‘δημοσιονομικού φεντεραλισμού’ θα αποδειχθεί ουτοπικό, διότι, αυτό είχα γράψει, εκκρεμεί το ζήτημα του τρόπου με τον οποίο θα πείθονται οι φορολογούμενοι των ταχύτερα αναπτυσσόμενων οικονομιών να μεταβιβάζουν, συνεχώς, μέρος του εισοδήματός των στις ίδιες πάντοτε (μάλιστα) εθνικές οικονομίες. Θεωρώ ότι, μεταξύ άλλων, η σχετικά πρόσφατη, χωρίς περιστροφές, απόρριψη (Φεβρουάριος 2009), από την πλευρά – κυρίως – της Γερμανίας, της πρότασης έκδοσης ενιαίου ευρωπαϊκού ομολόγου, καθώς και οι αυστηρές συστάσεις, σε φάση διεθνούς ύφεσης (μάλιστα), της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Μάρτιος 2009) προς τις χώρες που εμφανίζουν ‘υπερβολικά δημοσιονομικά ελλείμματα και χρέη’, αποτελούν πρακτικές επαληθεύσεις όλης της προηγηθείσας ανάλυσης. Στο σημείο αυτό, όμως, και χωρίς να επιμείνω, καλό θα ήταν, να αναλογισθούμε, τόσο από οικονομική όσο και από πολιτικο-κοινωνική άποψη, τις σχέσεις Βορρά-Νότου στην Ιταλία

Αλλά θα αναφέρω και ορισμένα ευρήματα μίας αδημοσίευτης μελέτης, η οποία ολοκληρώθηκε πρόσφατα και εκπονήθηκε, στα πλαίσια της ερευνητικής ομάδας μου (‘Ομάδα Μελέτης Σραφφαϊανών Οικονομικών’), από τον Γιώργο Σώκλη την Ελένη Γκρόζα και εμένα. Εκτιμήσαμε, λοιπόν, τη μεταβλητή-κλειδί του ασφαλιστικού συστήματος, δηλ. το πόσους μη εργαζόμενους δύναται να συντηρήσει, μέσω μεταβιβαστικών πληρωμών (που και αυτές αποτελούν τμήμα του παραγμένου υπερπροϊόντος), κάθε ένας εργαζόμενος και καταλήξαμε στα εξής συγκλονιστικά, θεωρούμε, αποτελέσματα: στην ελληνική οικονομία, και με βάση τον ισχύοντα μέσο μισθό, ένας εργαζόμενος δύναται να συντηρήσει 2.1 μη εργαζόμενους. Εάν στη γερμανική οικονομία ίσχυε (υποθετικά μιλώντας) ο μέσος μισθός της ελληνικής οικονομίας, τότε ο αριθμός θα ήταν 22.2! Για την Ισπανία, ο αντίστοιχος αριθμός θα ήταν 7.9 και για την Φινλανδία θα ήταν 7.1. Αντιστρόφως, εάν σε όλες αυτές τις οικονομίες ίσχυε ο μέσος μισθός της γερμανικής οικονομίας, τότε το υπερπροϊόν θα ήταν αρνητικό και, συνεπώς, το ζήτημα της συντήρησης δεν υφίσταται! Επειδή τα αποτελέσματα εξαρτώνται, βασικά, από τις μέσες παραγωγικότητες της εργασίας και του κεφαλαίου κάθε οικονομίας, υποδεικνύουν, πρώτον, το χάσμα που υπάρχει ανάμεσα στη γερμανική οικονομία και τις υπόλοιπες και, δεύτερον, τη δεινή θέση στην οποία βρίσκεται η ελληνική οικονομία, τόσο από άποψη ανταγωνιστικότητας όσο και από άποψη περιθωρίων κατά την άσκηση κοινωνικής πολιτικής ή, γενικότερα, επεκτατικής δημοσιονομικής πολιτικής. Και να ληφθεί υπόψη ότι το εμπορικό ισοζύγιο της ελληνικής οικονομίας (όπως και της ισπανικής, αλλά όχι των άλλων δύο οικονομιών) είναι ελλειμματικό, πράγμα που σημαίνει ότι εάν το ισοσκελίζαμε (υποθετικά), θα καταλήγαμε σε ακόμα χειρότερα αποτελέσματα σχετικά με τα περιθώρια της δημοσιονομικής πολιτικής.

Ας περάσουμε, τώρα, στο τελευταίο σκέλος της ερώτησής σου. Σύμφωνα με τις θέσεις των ‘αρχιτεκτόνων’ της ΟΝΕ, η απαγόρευση τόσο της νομισματικής χρηματοδότησης των δημοσιονομικών ελλειμμάτων από την ΕΚΤ όσο και της προνομοιακής πρόσβασης των δημοσίων αρχών στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, πρώτον, αποτελούν μέσα υποστήριξης της ενιαίας νομισματικής πολιτικής και, γενικότερα, της πλήρους ανεξαρτησίας της ΕΚΤ, η οποία έχει ως μοναδικό στόχο τη διατήρηση της σταθερότητας των τιμών στη ΖΕ, δεύτερον, περιορίζουν σημαντικά τη διάχυση των συνεπειών που έχει η άσκηση ακατάλληλης δημοσιονομικής πολιτικής από μία χώρα-μέλος και, τρίτον, συμβάλλουν στην ορθή λειτουργία της ΟΝΕ, διότι ενισχύουν την πειθαρχία που επιβάλλει ο μηχανισμός της αγοράς στη δημοσιονομική πολιτική. Άρα, η εν λόγω απαγόρευση, η οποία πηγάζει άμεσα από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ (ας μην το ξεχνάμε και αυτό), συνιστά έναν από τους θεμέλιους λίθους του ευρωπαϊκού ‘οικοδομήματος’. Δεν βλέπω, λοιπόν, πώς θα μπορούσε να αρθεί. Αλλά και δεν βλέπω να μπορεί να λεχθεί ότι οι θέσεις των ‘αρχιτεκτόνων’ της ΟΝΕ είναι ανυπόστατες, δεδομένης της συνολικής διάταξης του ευρωπαϊκού ‘οικοδομήματος’ (ανισόμετρα ανεπτυγμένες εθνικές οικονομίες-ελεύθερη κίνηση κεφαλαίου και εργασίας-σχετικά αυτόνομες δημοσιονομικές πολιτικές-ενιαία και ανεξάρτητη νομισματική πολιτική) και των θεωρητικών αντιλήψεων (μονεταριστικές) που το διέπουν. Στο ‘Μηνιαίο Δελτίο’ της ΕΚΤ, του Νοεμβρίου 2001, έχει δημοσιευθεί ένα άρθρο με τίτλο ‘Το πλαίσιο άσκησης της οικονομικής πολιτικής  στην ΟΝΕ’, το οποίο εξηγεί με σαφήνεια και πληρότητα τη λογική που διέπει την άσκηση της οικονομικής πολιτικής. Είναι ένα κείμενο που θα πρέπει να μελετηθεί σε βάθος από όλους όσοι αμφισβητούν με αποσπασματικό ή, ακριβέστερα, σπασμωδικό τρόπο την ΕΕ (μία αντίστοιχη, και εξίσου σημαντική μελέτη, είναι αυτή με τίτλο: ‘Ευρώ: Ένα Νόμισμα για την Ευρώπη’, την οποία εκπόνησαν οι Φ. Χ. Σαχινίδης και Γ. Α. Χαρδούβελης, και κυκλοφόρησε το 1998 από την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος). Στο ίδιο μήκος κύματος, επέτρεψέ μου την παρέκβαση, βρίσκονται και οι συνεχείς, επικριτικού χαρακτήρα, αναφορές στην ‘ψαλίδα των μισθών’ στην ΕΕ: εάν πάρουμε, ωστόσο, τις εξισώσεις της προπτυχιακής θεωρίας του διεθνούς εμπορίου, εύκολα θα διαπιστώσουμε ότι, δεδομένων των διεθνών διαφορών στις παραγωγικότητες, οι διεθνείς διαφορές στους μισθούς είναι απολύτως αναμενόμενες και οικονομικά δικαιολογημένες (βλ. επιπλέον ότι ανέφερα σχετικά με την μελέτη μας για το λόγο μη εργαζομένων-εργαζομένων).

Για να απαντηθεί, όμως, το ερώτημά σου στην ουσία του, θα πρέπει να προσδιορίσουμε τους πραγματικούς λόγους δημιουργίας της ΟΝΕ και τους αντίστοιχους στόχους της. Μήπως αυτοί είναι, όπως αναφέρεται στο Άρθρο 2 της Συνθήκης του Μάαστριχτ, ‘η αρμονική και ισόρροπη ανάπτυξη των οικονομικών δραστηριοτήτων στο σύνολο της Κοινότητας, η σταθερή και διαρκής, μη πληθωριστική και σεβόμενη το περιβάλλον ανάπτυξη, ένας υψηλός βαθμός σύγκλισης των οικονομικών επιδόσεων, ένα υψηλό επίπεδο απασχόλησης και κοινωνικής προστασίας, η άνοδος του βιοτικού επιπέδου και της ποιότητας ζωής, η οικονομική και κοινωνική συνοχή και η αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών μελών’; Στη βάση των αρχών της σραφφαϊανής, μετα-κεϋνσιανής και μαρξιστικής θεωρίας έχω προσπαθήσει να δείξω όχι μόνον ότι αυτοί δεν μπορεί να είναι οι στόχοι της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης αλλά και ότι, εάν θέλουμε να μιλήσουμε αυστηρά, πρόκειται για λέξεις που στερούνται, στα πλαίσια εθνικών κοινωνιών της αγοράς, συγκεκριμένου-πραγματικού περιεχομένου. Ο σχηματισμός μίας οικονομικά και νομισματικά ολοκληρωμένης υπερεθνικής ένωσης στον ευρωπαϊκό χώρο συνιστά σύμπτωμα και, ταυτοχρόνως, ρεαλιστική στρατηγική τοπικής διαχείρισης και, περαιτέρω, υπέρβασης της γενικής κρίσης αναπαραγωγής, η οποία χαρακτηρίζει το διεθνές σύστημα από τα μέσα της δεκαετίας του 1970. Προασπίζει, είναι προφανές αλλά ας το πω, τα συμφέροντα των ηγεμονικών δυνάμεων (χωρών και τάξεων) της Ευρώπης (έναντι των διεθνών και των εθνικών ανταγωνιστών) και στοχεύει στη σταθερή συμπίεση του συνολικού κόστους αναπαραγωγής του υποκειμενικού (και, σε τελική ανάλυση, μοναδικού) παράγοντα της παραγωγής, δηλ. της εργασιακής δύναμης, και, έτσι, στην εκ νέου διαμόρφωση των όρων που απαιτούνται για την απρόσκοπτη αναπαραγωγή του συστήματος, ως οικονομική, ιδεολογική και δικαιο-πολιτική δομή. Η εν λόγω συμπίεση δεν επιδιώκεται μέσω ενός ‘κλασικού’ προγράμματος λιτότητας (πράγμα που θα αποδεικνυόταν ανεπαρκές), αλλά με την πλήρη αναδιάρθρωση της σύνολης διαδικασίας αναπαραγωγής της εργασιακής δύναμης. Από εδώ προέρχονται, λοιπόν, οι συνεχείς ‘μεταρρυθμίσεις’ στο εκπαιδευτικό, εργασιακό και ασφαλιστικό σύστημα και, γενικά, το εγχείρημα σύστασης μίας ‘απελευθερωμένης, ευέλικτης και ευρωπαϊκά ενιαίας αγοράς εργασίας’.

Αυτό το τελευταίο είναι κομβικό: δεδομένης της ανομοιογένειας των παραγωγικών δομών των χωρών-μελών, η σύσταση ‘απελευθερωμένης, ευέλικτης και ενιαίας αγοράς εργασίας’ προάγει την ευστάθεια της ένωσης στο συνολικό, μακροοικονομικό επίπεδο. Από την άλλη πλευρά, όμως, και δεδομένης της ύπαρξης μίας ‘απελευθερωμένης, ευέλικτης και ενιαίας αγοράς κεφαλαίου’, υπαγάγει τον ανταγωνισμό στα απόλυτα πλεονεκτήματα παραγωγικότητας εργασίας και κεφαλαίου και, έτσι, σύμφωνα με τα όσα έχω ήδη πει, επιτείνει την ανισόμετρη ανάπτυξη στο εσωτερικό της ΖΕ. Κατά την άποψή μου, αυτή η ‘εξίσωση’ δεν επιλύεται, αυτός ο φαύλος κύκλος δεν σπάει.

Εν κατακλείδι, γύρω από οποιοδήποτε ζήτημα, ο καθένας μπορεί να κάνει εποικοδομητικές προτάσεις, αλλά το πρωταρχικό είναι να μην βρίσκεται εκτός θέματος. Η γνωστή ρήση ‘συγκεκριμένη ανάλυση της συγκεκριμένης κατάστασης’ είναι πάντα καλός οδηγός. Όσον αφορά ειδικά στην ΟΝΕ, οι βασικοί συντελεστές της θα ήταν οπωσδήποτε δεκτικοί σε τεκμηριωμένες προτάσεις σχετικές με το κύριο πρόβλημα που – χωρίς να έχει ποτέ λεχθεί καθαρά – τους ταλανίζει, το οποίο σκιαγράφησα στα αμέσως προηγούμενα, και αδιάφοροι σε προτάσεις άσχετες με αυτό. Ή, για να το πω αλλιώς, οι βασικοί συντελεστές της ΟΝΕ  γνωρίζουν πολύ καλά τι κάνουν, καθώς επίσης και όλες τις διδαχές και εργαλεία της οικονομικής (και όχι μόνον) επιστήμης, σε όλες ανεξαιρέτως τις επιμέρους θεωρητικές εκδοχές της (συμπεριλαμβανομένων και των πιο ‘αιρετικών’). Τέλος, να συμπληρώσω ότι στο προαναφερθέν άρθρο του ‘Μηνιαίου Δελτίου’ της ΕΚΤ επισημαίνεται ότι το υφιστάμενο πλαίσιο άσκησης οικονομικής πολιτικής είναι ανοικτό σε ‘πρακτικές βελτιώσεις, καθώς θα συσσωρεύεται εμπειρία’. Υπό την πίεση των εξελίξεων, τις οποίες δρομολογεί η τρέχουσα παγκόσμια οικονομική κρίση, είναι απολύτως δυνατόν, επομένως, να συντελεσθούν ορισμένες ‘πρακτικές βελτιώσεις’. Αυτές, όμως, δεν θα θίξουν τη γενική λογική του πλαισίου. Εάν συμβεί το αντίθετο, τότε θα έχουμε να κάνουμε με μία συστημική μεταβολή και θα πρέπει, λοιπόν, να ξανασυζητήσουμε.

• Read More

17. Θ. Κανάκης
18. Γ. Σαπουνάς
19. Π. Τακόπουλος
20. Κ. Ανδρικόπουλος
21. Δ. Ζαγορίτης
22. Ν. Τσαουσάκης

• Read More

22. Μ. Δημοπούλου
23. Β. Χριστοπούλου
24. Χρήστος και
25. Μ. Κατσουρός

• Read More

12. Χ. Χριστίδου
13. Ε. Πορτάλιου
14. Ν. Αϊβαλιώτης
15. Ε. Μηνακάκη
16. Γ. Καλατζόπουλος

• Read More

7. Μ. Βήχου
8. Π. Τζαβέλας
9. Α. Πλεμμένος
10. Α. Αλαβάνος
11. Ρ. Καλατζή

• Read More

1. Εισηγητική παρέμβαση Β.Σωτηροπούλου
2. Γ. Χατζηχρίστος
3. Γ. Πλεμμένος
4. Κ. Δημητριάδης
5. Μ. Μπουντουρίδης
6. Δ. Αλεξίου

• Read More

100 ημέρες διαφάνειας, αξιοκρατίας, κράτους δικαίου, πράσινης ανάπτυξης, προστασίας του πολίτη, στήριξης της ξεχασμένης κοινωνίας……………….

Tagged: Ψυχεδέλεια, ανεξήγητα φαινόμενα, κωμωδία

• Read More

ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟ ΕΡΓΟ ΠΕΡΙΟΧΗς ΑΓΙΟΥ ΠΕΤΡΟΥ [ΚΑΒΟΥ]. ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΜΕΛΕΤΗ ΕΡΓΟΥΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΕΡΓΟΥ ΤΑΣΟΣ ΚΑΝΤΑΣΤΕΛΗΣ ΑΣΠΙΩΤΗΣΧΟΡΗΓΟΣ ΤΣΙΜΕΝΤΟΥ ΚΟΥΡΗΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΠΙΒΛΕΠΩΝ ΕΡΓΟΥ ΚΩΣΤΑΣ ΛΕΠΕΝ ΕΣΕΙΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ ΤΟΝ ΔΗΜΑΡΧΟ ΑΚΟΜΑ!!!!!!!!!

• Read More

Ο.Λ.Μ.Ε. Αθήνα, 31.1.2010 www.olme.gr  e-mail: olme@otenet.gr  ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΥΠΕΡΨΗΦΙΣΤΗΚΕ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΡΑΣΗΣ Με μεγάλη πλειοψηφία υπερψηφίστηκε από τη Γενική Συνέλευση των προέδρων των ΕΛΜΕ της χώρας, που πραγματοποιήθηκε στις 30-1-2010 στην Αθήνα το προτεινόμενο πρόγραμμα δράσης του ΔΣ της ΟΛΜΕ που προέβλεπε, εκτός από τη ήδη αποφασισμένη συμμετοχή των εκπαιδευτικών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην 24ωρη παν-δημοσιοϋπαλληλική απεργία της ΑΔΕΔΥ στις 10 Φεβρουαρίου προκειμένου να εκφραστεί η αντίθεση του κλάδου στην εισοδηματική, τη φορολογική και την ασφαλιστική πολιτική της κυβέρνησης, τα παρακάτω: 1. 24ωρη απεργία στις 8 Μαρτίου (με πρόταση και προς τη ΔΟΕ) και με δυνατότητα στο ΔΣ να μετακινήσει την ημερομηνία σε περίπτωση νέας γενικής απεργίας την ίδια περίοδο. 2. Εξουσιοδότηση προς το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ για 24ωρη απεργιακή κινητοποίηση, εφόσον κατατεθεί νομοσχέδιο του Υπ. Παιδείας σχετικό με εκπαιδευτικά θέματα (προσλήψεις, υπηρεσιακές μεταβολές, αποκέντρωση και περιφερειακότητα) που βρίσκουν τον κλάδο αντίθετο. 3. Νέες Γενικές Συνελεύσεις των ΕΛΜΕ μετά τις 10 Μαρτίου για εκτίμηση της κατάστασης και κλιμάκωση των απεργιακών κινητοποιήσεων, που θα αναπτυχθούν μέχρι το τέλος του σχολικού έτους. Συγκεκριμένα την απόφαση υπερψήφισαν 60 από τις 78 ΕΛΜΕ (ποσοστό 76,9%) που αντιστοιχούν σε 349 ψήφους σε σύνολο 467 (ποσοστό 74,7%). Αναλυτικά η ψηφοφορία για το προτεινόμενο πρόγραμμα δράσης από το ΔΣ της ΟΛΜΕ ήταν: ΕΛΜΕ: ΥΠΕΡ 60, ΚΑΤΑ 12, ΛΕΥΚΟ 6 Ψήφοι: ΥΠΕΡ 349, ΚΑΤΑ [...]

• Read More

Ο Πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας έγινε σήμερα δεκτός από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, κ. Κάρολο Παπούλια. Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε μετά από αίτημα του Προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Συνασπισμού της Ριζοσπαστικής Αριστεράς προκειμένου να εκθέσει τις απόψεις του ΣΥΡΙΖΑ για τα προβλήματα του αγροτικού κόσμου και το μέλλον της αγροτικής παραγωγής.

Μετά το τέλος της συνάντησης, ο Πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, Αλ. Τσίπρας, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Είχαμε την ευκαιρία να εκφράσουμε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας την ανησυχία μας για τις πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις. Για το γεγονός ότι η χώρα εισέρχεται σε πολύ μεγάλη κρίση και βρίσκεται έρμαιη στις κερδοσκοπικές διαθέσεις των αγορών. Την ίδια στιγμή, στην ΕΕ φαίνεται ότι θέλουν να αντιμετωπίσουν την χώρα μας ως πειραματόζωο. Ταυτόχρονα, δηλώσαμε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ότι είναι πολύ σημαντικό για εμάς το επόμενο διάστημα να υπάρξει αλλαγή στρατηγικής στην χώρα μας και να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στις παραγωγικές υποδομές, σʼ ένα άλλο μοντέλο ανάπτυξης και κυρίως στις δημιουργικές και παραγωγικές δυνάμεις του τόπου.

Με αυτή την έννοια, εκφράσαμε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας την εμπιστοσύνη που έχουμε ιδίως στους νέους αγρότες, σʼ όλους αυτούς που διεκδικούν να ζουν με αξιοπρέπεια από το μόχθο της δουλειάς τους. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μας είπε ότι το επόμενο διάστημα θα συναντηθεί με την Πανελλήνια Ένωση Νέων Αγροτών και εκτιμά ότι είναι νέοι άνθρωποι, άνθρωποι της δημιουργίας και πρέπει να δώσουμε δύναμη στην Ελλάδα της δημιουργίας.

Ταυτόχρονα, είχαμε την ευκαιρία για άλλη μια φορά να εκφράσουμε την απεριόριστη εκτίμησή μας στο πρόσωπο του Προέδρου της Δημοκρατίας, στον κ. Κάρολο Παπούλια. Παρά το γεγονός ότι είμαστε σε πλήρη αντίθεση με την πολιτική που εφάρμοσαν και συνεχίζουν να εφαρμόζουν τα δυο μεγάλα κόμματα και άρα δεν μπορούμε να ψηφίζουμε μαζί ούτε σε συμβολικό επίπεδο, εξαιτίας της μεγάλης εκτίμησης που τρέφουμε στο πρόσωπο του κ. Κάρολου Παπούλια δεν θα έχουμε αντιπαραθετική υποψηφιότητα και την ερχόμενη Τετάρτη στην διαδικασία της προεδρικής εκλογής θα δηλώσουμε παρών».

• Read More

Οι Βρυξέλλες και η γραφειοκρατία της ΕΕ από την πρώτη στιγμή της νέας κυβέρνησης πήραν την πραγματική εξουσία στα χέρια τους. Επέβαλλαν ένα σκληρό προϋπολογισμό, την ώρα που ετοιμάζουν την αναθεώρησή του προς το χειρότερο. Πίεσαν για την επιβολή σκληρών μέτρων σε μια κοινωνία που δεν έχει τίποτα άλλο να δώσει. Απείλησαν με χρεοκοπίες και πτωχεύσεις, και καταλύοντας κάθε έννοια ανεξαρτησίας και κυριαρχίας, στέλνουν τους υπαλλήλους τους να εγκρίνουν μέτρα και νομοσχέδια.

Οι Βρυξέλλες έχουν αποφασίσει ότι η Ελλάδα πρέπει να γίνει παράδειγμα προς μίμηση, συμμόρφωση και υποταγή. Το μένος και η απαξίωση των διεθνών οίκων υπαγορεύτηκε από την απαίτηση των ισχυρών της ΟΝΕ να στηριχτεί πάση θυσία η Ευρωζώνη και το ευρώ. Η Ελλάδα καταδικάζεται από την κυβέρνηση στο ζυγό του αναποτελεσματικού και παράλογου Συμφώνου Σταθερότητας.

Για το σύμφωνο σταθερότητας και τα μέτωπα αγώνα της αριστεράς, διοργανώνεται η κοινή εκδήλωση στο θέατρο Άλφα (Πατησίων 37), από τις οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ ΑΠΟ, ΔΕΑ, ΚΕΔΑ, ΚΟΕ, με ομιλητές τους Α. Αλαβάνο και Κ. Βεργόπουλο.

• Read More

H απόφαση του Διοικητικού Εφετείου για τα κολέγια,αποτελεί τη χαριστική βολή για την υποβάθμιση και την αλλοίωση του δημόσιου χαρακτήρα της εκπαίδευσης.Συγκεκριμένα, η απόφαση αυτή φέρνει προ των πυλών την αναγνώριση τους ως ακαδημαϊκά ισότιμα με τα πανεπιστήμια. Η απόφαση αυτή συνιστά πλήρη παράκαμψη του άρθρου 16 του Συντάγματος και των αγώνων του εκπαιδευτικού κινήματος.

Το ουσιαστικό θέμα, βέβαια, είναι ότι η απόφαση του Διοικητικού Εφετείου, όπως τουλάχιστον δημοσιοποιείται, οδηγεί σε ευθεία υποβάθμιση τα πανεπιστήμια και τους αποφοίτους τους.Πέρα απο την εξίσωση των επαγγελματικών δικαιωμάτων επισφραγίζεται η αναγνώριση τους ως τίτλων ακαδημαίκα ισότιμων με αυτά των ΑΕΙ.

Το ΠΑΣΟΚ και η κ.Διαμαντοπούλου έχουν κάνει σαφείς τις προθέσεις τους παρά το επικοινωνιακό κρυφτούλι στο οποίο επιδίδονται κατά καιρούς φοβούμενοι τα εκπαιδευτικό κίνημα. Η κατάταξη της εκπαίδευσης στην ελεύθερη αγορά υπηρεσιών και εμπορευμάτων, το εμπόριο γνώσης στο οποίο τα κες επιδίδονται, η εξίσωση προς τα κάτω και ο κατακερματισμός των επαγγελματικών δικαιωμάτων των πτυχιούχων είναι το σχέδιο της κυβέρνησης,πιστό στο δόγμα της νεοφιλελεύθερης επέλασης για την τριτοβάθμια εκπαίδευσης .

Ως Νεολαία Συνασπισμού αγωνιζόμαστε για το κλείσιμο των κολεγίων, για πραγματικά δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση και για ελεύθερη πρόσβαση σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης .Όταν το Υπουργείο Παιδείας εντείνει την επίθεση σε όλες τις βαθμίδες της παιδείας, εμείς συνεχίζουμε τους αγώνες μας για την απόκρουση της αντιεκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης και για τη δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση.

Το γραφείο τύπου
27/01/2010

• Read More

Δηλώσεις του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ Π.Λαφαζάνη σχετικά με τη διαδήλωση και την αυθαίρετη συμπεριφορά των αστυνομικών δυνάμεων.

Αντιπροσωπεία του ΣΥΡΙΖΑ αποτελούμενη από τους Παν. Λαφαζάνη Κοινοβ. Εκπρόσωπο ΣΥΡΙΖΑ, Μιχ. Κριτσωτάκη βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ, και τους Δημ. Στρατούλη και Ελένη Σωτηρίου, μέλη της Επιτροπής Εργατικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ παραβρέθηκε στη διαδήλωση των stagiaires έξω από τη Βουλή και διαμαρτυρήθηκε στις αστυνομικές δυνάμεις, οι οποίες είχαν περικυκλώσει κυριολεκτικά τους διαδηλωτές και δεν τους επέτρεπαν την άνοδο στο πεζοδρόμιο επί της Λεωφ. Αμαλίας.
Ο Παν. Λαφαζάνης έκανε στα μέσα μαζικής ενημέρωσης την παρακάτω δήλωση:

Το πεζοδρόμιο είναι δημόσιος χώρος. Ένας χώρος που κατά παράδοση χρησιμοποιείται για κάθε μορφής πολιτική και κοινωνική διαμαρτυρία. Είναι πρωτοφανές και αυθαίρετο τα ΜΑΤ να μην επιτρέπουν σε νέους και νέες stagiaires των 500 ευρώ ανασφάλιστοι, οι οποίοι πετιούνται ανάλγητα στο δρόμο από την κυβέρνηση, να ανέβουν στο πεζοδρόμιο, επειδή έχουν, υποτίθεται, την πρόθεση να κατασκηνώσουν επ’ αυτού.
Μια χώρα που έχει παραδοθεί στις διεθνείς κεφαλαιαγορές και είναι όμηρος των τραπεζών, ενώ την ίδια ώρα πετάει στο δρόμο τους νέους και τις νέες της, δεν έχει κανένα μέλλον. Η Ελλάδα ή θα αλλάξει τώρα πορεία ή οδηγείται σε μεγάλο εφιάλτη.

29/1/2010
ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

• Read More

Συνάντηση αντιπροσωπείας του ΣΥΡΙΖΑ με το διοικητή της ΤτΕ κ. Γ.Προβόπουλο. Δηλώσεις του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ Π.Λαφαζάνη μετά τη συνάντηση.

Ο ΣΥΡΙΖΑ πραγματοποίησε σήμερα συμβολική διαμαρτυρία έξω από την Τράπεζα της Ελλάδας (ΤτΕ) με σύνθημα: «Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα: Ληστεύει του λαούς – Φτηνά δάνεια στο δημόσιο και όχι μόνο στους Τραπεζίτες»
Στη διαμαρτυρία συμμετείχαν μέλη και φίλοι του ΣΥΡΙΖΑ και της νεολαίας. Αντιπροσωπεία του ΣΥΡΙΖΑ αποτελούμενη από τον Παν. Λαφαζάνη, Κοινοβ. Εκπρόσωπου του ΣΥΡΙΖΑ και τους: Δημήτρη Στρατούλη, Ελένη Σωτηρίου και Μάρκο Μπασιούκα, μέλη της Επιτροπής Εργατικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ συναντήθηκαν με τον κ. Γ. Προβόπουλο και του εξέθεσαν την άμεση ανάγκη το σύστημα Ευρωπαϊκών Κεντρικών Τραπεζών να χρηματοδοτήσει απευθείας το ελληνικό δημόσιο με το επιτόκιο παρέμβασης της Κεντρικής Τράπεζας που σήμερα είναι στο 1%.
Μετά τη συνάντηση ο Παν. Λαφαζάνης, έκανε στα μέσα ενημέρωσης την παρακάτω δήλωση:

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) δανειοδοτεί τις Εμπορικές Τράπεζες με ένα χαριστικό επιτόκιο της τάξης του 1% και με ενέχυρο τα δήθεν αφερέγγυα ομόλογα του δημοσίου. Την ίδια ώρα, το ελληνικό δημόσιο δανείζεται με όρους αγοράς και με τοκογλυφικά επιτόκια που ξεπερνούν το 6%. Πρόκειται για μια μεγάλη ληστεία και λεηλασία του ελληνικού λαού. Υπάρχει άμεση ανάγκη η ΕΚΤ να αλλάξει τους κανόνες και να δανειοδοτήσει απευθείας το ελληνικό δημόσιο με το επιτόκιο 1% που δανείζει και τις Τράπεζες, πράγμα που θα ήταν μια μεγάλη ανάσα για τη χώρα.
Δυστυχώς, όμως, έχουμε μια κυβέρνηση η οποία δεν αντιστέκεται και δεν διεκδικεί. Έχουμε μια κυβέρνηση άβουλη, μοιραία και παραδομένη, η οποία απλώς παρακολουθεί τον ελληνικό λαό να ληστεύεται και τη χώρα να ξεπέφτει σε μισοαποικία και να τελεί υπό την οικονομική «κατοχή» των κεφαλαιαγορών και των μανδαρίνων της Ε.Ε. Έτσι όμως η Ελλάδα δεν έχει κανένα μέλλον.

29/1/2010
ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

• Read More

Ανακοίνωση του Μανώλη Γλέζου για τις αγροτικές κινητοποιήσεις. Να βρεθεί λύση άμεσα.

Οι αγρότες δεν έχουν τα οικονομικά μέσα να καλλιεργήσουν τη γη. Αν δε βρεθεί λύση ο βασικός πρωτογενής παράγοντας της οικονομίας της χώρας θα καταστραφεί με ολέθριες συνέπειες.

Λύση, όμως μπορεί να βρεθεί, όπως βρέθηκαν τα δισεκατομμύρια για να σωθεί το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο. Αρκεί να υπάρξει θέληση. Εκτός και αν, και η σημερινή Κυβέρνηση ,έχει συμφωνήσει στο σχέδιο του Διευθυντηρίου (της Commission ) της Ευρωπαϊκής Ένωσης να σταματήσει η παραγωγή αγροτικών προϊόντων και να μετατραπεί η Ελλάδα σε θέρετρο της Ευρώπης.

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ 26/01/2010
ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

• Read More

Ο Πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας έγινε σήμερα δεκτός από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, κ. Κάρολο Παπούλια. Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε μετά από αίτημα του Προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Συνασπισμού της Ριζοσπαστικής Αριστεράς προκειμένου να εκθέσει τις απόψεις του ΣΥΡΙΖΑ για τα προβλήματα του αγροτικού κόσμου και το μέλλον της αγροτικής παραγωγής. Μετά το τέλος της

• Read More

Η Μαρία Βλαδιμήροβιτς και η Χρυσάνθη Χειμώνα (στο μέσον,καθισμένες)

• Read More

στη συνεδρίαση της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Θα ξεκινήσω με κάποιες αναφορές στην πολιτική κατάσταση, η οποία φαίνεται να ξεπερνά κάθε πρόβλεψη. Οι πολίτες της χώρας, οι εργαζόμενοι, οι νέοι άνθρωποι που προβληματίζονται για το μέλλον τους, βλέπουν την ελληνική οικονομία να σέρνεται ολοκληρωτικά πίσω από το άρμα των περίφημων «διεθνών αγορών» - όπως κατ’ ευφημισμόν ονομάζονται τα όρνεα της παγκόσμιας κερδοσκοπίας. Τα συσσωρευμένα αδιέξοδα της ελληνικής οικονομίας, αδιέξοδα τα οποία συσσώρευσαν δεκαετίες διακυβέρνησης από τα δύο μεγάλα κόμματα, είναι σήμερα το όχημα για έναν πρωτοφανή εκβιασμό. Η Ελλάδα καλείται σήμερα να ξηλώσει κάθε απομεινάρι των στοιχειωδών εργασιακών δικαιωμάτων, του δημόσιου πλούτου της, του ασφαλιστικού της συστήματος και του κοινωνικού κράτους, προκειμένου να εξασφαλίσει δανεισμό. Και ο δανεισμός αυτός γίνεται με ανοιχτά τοκογλυφικούς όρους.

Η πολιτική της κυβέρνησης είναι απογοητευτική. Και ακόμα περισσότερο απογοητευτική είναι για τους πολίτες που ψήφισαν το κυβερνητικό κόμμα, ελπίζοντας ότι η ήττα της Νέας Δημοκρατίας θα οδηγήσει σε μια αλλαγή πολιτικής. Τέτοια αλλαγή δεν υπήρξε. Αυτό που συμβαίνει σήμερα είναι μια ολομέτωπη επίθεση στο επίπεδο ζωής, τα δικαιώματα και την αξιοπρέπεια των εργαζομένων. Και επειδή αυτή η επίθεση έχει ήδη αρχίσει να δημιουργεί απόγνωση και οργή στη κοινωνία, προσπαθούν να δημιουργήσουν κλίμα «εθνικής συνεννόησης», ενθαρρύνοντας τη συναίνεση της Ν.Δ. στην κυβερνητική πολιτική. Και ο εκλογικός νόμος που προωθείται από την κυβέρνηση, προσπαθεί να «δέσει» την ανεμπόδιστη δικομματική εναλλαγή, να προστατεύσει εκλογικά ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, αδιαφορώντας για τη δημοκρατία, την ισονομία, την αναλογικότητα κ.λ.π.

Είδαμε με θλίψη, προχθές, τον πρωθυπουργό της Ελλάδας στο Νταβός να προσπαθεί να κατευνάσει τους κερδοσκόπους. Έκανε έναν απολογισμό που θα εξόργιζε τους πολίτες αν γινόταν στον ελληνικό δημόσιο χώρο. Είπε ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει διακόψει χιλιάδες συμβάσεις υπαλλήλων στον δημόσιο τομέα και κάνει περικοπές μισθών. Μίλησε για επώδυνα μέτρα, γνωρίζοντας ότι αυτή η λέξη, «επώδυνα» ακούγεται πολύ ευχάριστα στα αυτιά των κουστουμαρισμένων εκπροσώπων της παγκόσμιας κερδοσκοπίας. Υποσχέθηκε ότι πολύ γρήγορα θα ξηλώσει το ασφαλιστικό σύστημα, κάτι που απέφευγε συστηματικά να λέει προεκλογικά. Και για τους αγρότες, που έχοντας περάσει το όριο απελπισίας ξεροσταλιάζουν στα μπλόκα, σε θερμοκρασίες κάτω από το μηδέν, δήλωσε ότι δεν θα σπαταληθεί ούτε ένα ευρώ. Δεν θα μπορούσε να τα πει καλύτερα σε ένα ακροατήριο όπως αυτό του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ του Νταβός. Αν όμως, είχε πει τα ίδια πράγματα εδώ, απευθυνόμενος στους πολίτες της χώρας, θα είχαν ξεσηκωθεί και οι πέτρες. Γι αυτό και η περίληψη της ομιλίας του διανεμήθηκε και παρουσιάστηκε στα ΜΜΕ, προσεκτικά στρογγυλεμένη.

Πέρα όμως από την ενόχληση που προκαλεί αυτή η στάση απέναντι στις διεθνείς αγορές, η στάση κατευνασμού, για να την πούμε όσο πιο ευγενικά μπορούμε, έχει και ένα σημαντικό πρόβλημα. Δεν πρόκειται να αποδώσει. Οι εκπρόσωποι του κεφαλαίου δεν την εκλαμβάνουν ως κίνηση καλής θέλησης. Την εκλαμβάνουν ως αδυναμία. Και όσο περισσότερο ο κ. Παπανδρέου και ο κ. Παπακωνσταντίνου τους διαβεβαιώνουν για την νομιμοφροσύνη τους, τόσο περισσότερα ζητάνε. Όσο περισσότερο κρέας πετάς στους καρχαρίες, τόσο περισσότεροι μαζεύονται. Αυτό δεν έχει όριο, είναι ένας κατήφορος χωρίς τέλος. Και αν δεν υπάρξει αντίσταση από την πλευρά της κοινωνίας, δεν πρόκειται να σταματήσει πουθενά. Δεν πρόκειται οι τραπεζίτες να σε δανείσουν φτηνότερα αν διαρκώς τους ξεσκονίζεις.

Η κυβέρνηση, βέβαια, φροντίζει προσεκτικά την δημόσια εικόνα της. Έχει αναλάβει τον ρόλο του καλού χωροφύλακα, την ώρα που οι αγορές και η Κομισιόν παίζουν τον κακό. Και έτσι αποφεύγει το πολιτικό κόστος για την πολιτική που ακολουθεί. Και για την απροσχημάτιστη υπαναχώρηση από τις προεκλογικές της δεσμεύσεις. Σηκώνει τα χέρια, δηλώνει αμέτοχη σε αυτή την λεηλασία, επιχειρεί να δημιουργήσει στους πολίτες την εντύπωση ότι προσπαθεί να θέσει την κατάσταση υπό έλεγχο. Και έτσι να στρέψει το αίσθημα αδικίας και απόγνωσης που εξαπλώνεται μέσα στην κοινωνία, προς μακρινές κατευθύνσεις.

Λέει λοιπόν η κυβέρνηση: καταλαβαίνουμε ότι βρίσκεστε σε δύσκολη θέση. Και ότι η αγωνία για το μέλλον δεν σας αφήνει να κοιμηθείτε. Καταλαβαίνουμε ότι χάνετε τις δουλειές σας, ακόμα και τις δουλειές τις πλάκας με τις οποίες προσπαθούσατε να ζήσετε. Και ότι ακόμα περισσότεροι ζείτε με την ανησυχία μήπως τις χάσετε μέσα στο επόμενο διάστημα. Αλλά ο κακός δεν είμαι εγώ. Να, ο κακός είναι οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης. Στρέψτε σε αυτούς τον θυμό σας όσο θέλετε. Ούτως η άλλως, δεν δίνουν δεκάρα για την άποψή σας. Και την ίδια στιγμή, εμείς θα παίρνουμε τα απαιτούμενα μέτρα. Θα σπρώξουμε ολόκληρη την κοινωνία μέσα στην οικονομική κρίση, την ανεργία, τη φτώχεια, την ανασφάλεια.

Όμως εμείς δεν ξεχνάμε. Ότι ΠΑΣΟΚ και ΝΔ συνοικοδόμησαν με τους εταίρους τους, σοσιαλιστές και συντηρητικούς, ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο που αφήνει τα δημόσια οικονομικά στο έλεος των διεφθαρμένων οίκων αξιολόγησης και των ακόμα πιο διεφθαρμένων επενδυτικών τραπεζών. Ένα πλαίσιο το οποίο δεν επιδιώκει να καθυποτάξει χώρες ή να τιμωρήσει χώρες. Επιδιώκει να καθυποτάξει τους εργαζόμενους σε κάθε χώρα. Τιμωρεί εργαζόμενους και συνταξιούχους, τιμωρεί την εργατική τάξη και τους λαούς ολόκληρης της ευρώπης.

Εμείς, βέβαια, υποδείξαμε έγκαιρα εναλλακτικούς δρόμους για να βγούμε από το σημερινό αδιέξοδο. Περιγράψαμε λύσεις με όρους αριστερού ευρωπαϊσμού, δηλαδή μιας εναλλακτικής αντίληψης για την Ευρώπη των λαών και όχι των χρηματαγορών. Μια αντίληψη που διαπνέει τα κόμματα που συμμετέχουν σήμερα στο Κ.Ε.Α., το μεγαλύτερο πόλο των δυνάμεων της Αριστεράς στην Ευρώπη. Ο αριστερός ευρωπαϊσμός για εμάς δεν είναι μια γενικόλογη αναφορά στο ευρωπαϊκό πλαίσιο. Αντιθέτως συνιστά μια επιθετική πρόταση για την οικοδόμηση μιας άλλης Ευρώπης των εργαζομένων και των λαών της. Για τη διεκδίκηση μιας άλλης αρχιτεκτονικής για την οικοδόμηση της Ε.Ε. Πέρα από νεοφιλελεύθερες πολιτικές και συνθήκες που έχουν επιβάλλει οι συντηρητικές και σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις στην πορεία οικοδόμησης της Ε.Ε. Ζητήσαμε, λοιπόν, από την κυβέρνηση να διεκδικήσει τον απ’ ευθείας δανεισμό από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Αν αυτό ήταν δυνατό ο κρατικός κορβανάς θα γλίτωνε κόστος 4 με 5 δις από τους τόκους. Μιλήσαμε για ουσιαστική πίεση προς την Ευρωπαϊκή Ένωση να εκδοθεί ευρωομόλογο.

Ο πρωθυπουργός της Ισπανίας, που φαίνεται είναι λιγότερο προσαρμοστικός από τον κ. Παπανδρέου απέναντι στις διεθνείς αγορές, υποστήριξε δημόσια την θέση αυτή. Ο κ. Παπανδρέου αρνείται να την εκφωνήσει, πόσο μάλλον να προχωρήσει σε συντονισμένες κινήσεις με άλλες χώρες της Ευρωζώνης που βρίσκονται σε ανάλογη κατάσταση, προς μια τέτοια κατεύθυνση. Φαίνεται ότι την αποφασιστικότητά του να ματώσει στην διαπραγμάτευση, όπως ο ίδιος έλεγε, για την υπεράσπιση των συμφερόντων της χώρας, την εξάντλησε σε προεκλογικά ρητορικά σχήματα.

Είπαμε επίσης ότι μια λύση δανεισμού που παρακάμπτει τους κερδοσκόπους των διεθνών αγορών, είναι η έκδοση έντοκου γραμμάτιου του ελληνικού δημοσίου για εσωτερικό δανεισμό, του λεγόμενου, δηλαδή, λαϊκού ομόλογου. Που θα διατεθεί έξω από το τραπεζικό κύκλωμα και από τους όρους που διαμορφώνονται εκεί. Η κυβέρνηση αρνείται να το συζητήσει. Αποφεύγει να τοποθετηθεί, υπεκφεύγει, λέει «θα το εξετάσουμε» και ξεμπερδεύει. Γιατί δεν το εξετάζετε λοιπόν; Η απάντηση είναι προφανής και να μην το κρύβουμε. Για να μην δυσαρεστηθούν οι τράπεζες, οι οποίες ευνοούνται εξαιρετικά από την σημερινή κατάσταση. Αν όμως το βασικό μέλημα της κυβέρνησης είναι πως θα έχει ευχαριστημένες τις τράπεζες και όχι πως θα ανακουφίσει την κοινωνία από αυτές τις αφόρητες πιέσεις, πρέπει να βγει και να το πει ευθέως.

Στο πλαίσιο αυτής της πολιτικής άλλωστε εγκατέλειψαν την δέσμευσή τους για δημόσια παρέμβαση στο τραπεζικό σύστημα. Μια παρέμβαση που θα μπορούσε να σπάσει το τραπεζικό καρτέλ, το ισχυρότερο καρτέλ της χώρας, το οποίο αφού ενισχύθηκε με 28 δις για να γλυτώσει την κρίση, στραγγαλίζει σήμερα οικονομικά την κοινωνία και κερδοσκοπεί με την κρίση. Το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να ακουμπήσει αυτά τα συμφέροντα, είναι προφανές. Χάιδεψε προεκλογικά τα αυτιά των ψηφοφόρων, για να τους πείσει ότι έχει εναλλακτικό σχέδιο για την οικονομία. Και σήμερα ξεσκονίζει τους τραπεζίτες για να παραστήσει το καλό παιδί των αγορών.

Το κυρίαρχο ερώτημα, λοιπόν, είναι : Υπάρχει διέξοδος;

Η απάντηση είναι ναι. Είναι ο δρόμος των μαζικών κοινωνικών αντιστάσεων. Είναι αυτό που φοβούνται σήμερα περισσότερο από οτιδήποτε οι υψηλοί εκπρόσωποι του κεφαλαίου, στην Ευρώπη και μέσα στη χώρα. Σήμερα η Ελλάδα είναι το πειραματόζωο του ευρωπαϊκού καπιταλισμού μετά την Παγκόσμια Οικονομική Κρίση. Της κόβουν σιγά σιγά το οξυγόνο για να δουν πόσο μπορεί να αντέξει. Ώστε αύριο που θα έρθει η σειρά της Ισπανίας και μεθαύριο της Πορτογαλίας και ούτω κάθε εξής, να γνωρίζουν μέχρι που μπορούν να φτάσουν.

Αν, όμως, οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι φτωχοί, ενώσουν την φωνή και τις δυνάμεις τους, αν οργανώσουν την αντίσταση απέναντι σε αυτά τα σχέδια, το ξήλωμα του ασφαλιστικού συστήματος, η γενίκευση της εργασιακής ανασφάλειας, η διάλυση του κοινωνικού κράτους δεν θα φαίνονται πια τόσο αυτονόητα πολιτικά εργαλεία στους διαμορφωτές κοινής γνώμης. Τα σχέδια του κεφαλαίου και των αγορών σταματάνε μονάχα στον δρόμο. Μπορούμε να τους σταματήσουμε και το ξέρουν. Ένα ενωμένο, ισχυρό κίνημα κοινωνικής αντίστασης μπορεί να αλλάξει τους συσχετισμούς. Μπορεί να επιβάλλει μια άλλη πολιτική. Που θα αναζητά την έξοδο από τη κρίση μέσα από τους δρόμους της ανάπτυξης και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Που θα ανοίγει τον δρόμο για τους κοινωνικούς αγώνες σε ολόκληρη την Ευρώπη, ώστε να ανατραπεί ο χρεοκοπημένος πια νεοφιλελευθερισμός.

Γιατί – οφείλουμε αυτό να το πούμε – η οπτική των κοινωνικών αντιστάσεων δεν μπορεί να είναι μια οπτική εθνικής περιχαράκωσης. Είναι μια οπτική που βλέπει την αλλαγή των συσχετισμών, μόνο μέσα από την κοινή και συντονισμένη δράση των εργαζομένων και των κινημάτων σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Είναι προφανές ότι η συγκυρία σήμερα, χρειάζεται περισσότερο από κάθε άλλη φορά μια αξιόμαχη και δυνατή αριστερά. Μια αριστερά που θα ηγεμονεύσει στους δρόμους, στην βουλή και στις ιδέες. Που θα οργανώνει αγώνες και κοινωνικές αντιστάσεις, που θα δείχνει έναν εναλλακτικό δρόμο, θα εμπνέει και θα ανοίγει δρόμους, θα δίνει ελπίδα και δεν θα τρώγεται διαρκώς με τον εαυτό της, δεν θα τρώει διαρκώς τις σάρκες της.

Ίσως ακούγεται πια μονότονο και κοινότυπο αλλά η εικόνα που δίνουμε το τελευταίο διάστημα απέχει πολύ από τις ανάγκες της συγκυρίας, απέχει πολύ από τις απαιτήσεις των μελών μας και από τη διάθεση του κόσμου που μας στηρίζει και μας παρακολουθεί. Είναι γεγονός ότι το προηγούμενο καλοκαίρι περάσαμε μια βαθιά κρίση. Κρίση ηθική και αξιακή. Κρίση που κλόνισε την εμπιστοσύνη του κόσμου μας στο πολιτικό μας σχέδιο.

Παρ’ όλα αυτά, καταφέραμε και δείξαμε ψυχραιμία και αποφασιστικότητα να στηρίξουμε τις συλλογικές μας αποφάσεις και τις κεντρικές μας επιλογές. Επιλογές που θέσαμε και στη κρίση των πολιτών και παρά τις δυσκολίες είχαμε ένα εξαιρετικό εκλογικό αποτέλεσμα. Δεν προλάβαμε όμως να πάρουμε ανάσα, να οργανώσουμε τη δουλειά μας στις νέες συνθήκες και όσοι προεκλογικά είχαν ετοιμαστεί να μας ψάλουν, σα να μη κατάλαβαν το μήνυμα της κοινωνίας, απλά ανέστειλαν για λίγες ημέρες τους σχεδιασμούς τους. Η αλήθεια είναι ότι περάσαμε είκοσι μέρες μετεκλογικής ηρεμίας. Είκοσι όμως, μη το παρακάνουμε κιόλας και συνηθίσουμε στην ηρεμία.

Σήμερα τρεις μήνες μετά τις εκλογές και έχουμε αρχίσει σιγά σιγά να ξαναβρίσκουμε το γνώριμο κακό εαυτό μας. Τι κι αν η πραγματικότητα άλλα έδειξε. Αν η πραγματικότητα δεν συμφωνεί με τους προσωπικούς μας σχεδιασμούς, τόσο το χειρότερο για τη πραγματικότητα. Και εδώ έχουμε πολλούς σχεδιασμούς. Διαφορετικούς αλλά εξίσου φυγόκεντρους από τη συλλογική μας πορεία, που βρίσκουν έδαφος σε ένα κλίμα διαρκούς αμφισβήτησης της ενότητας και της προοπτικής του χώρου μας. Και για να είμαστε ειλικρινείς, βρίσκουν έδαφος εξαιτίας των δικών μας χρόνιων και δομικών αδυναμιών. Αδυναμιών που όσο αρνούμαστε να τις προσεγγίσουμε νηφάλια και να βρούμε λύσεις τόσο θα ανακυκλώνουν ένα κλίμα αστάθειας και αβεβαιότητας για το πολιτικό μας σχέδιο, για την ενότητα και τη προοπτική τόσο του ΣΥΝ όσο και του ΣΥΡΙΖΑ. Και είναι άδικο να δίνουμε αυτή την εικόνα στον κόσμο της αριστεράς.

Έχουμε κουράσει πια τον κόσμο της αριστεράς. Αυτόν τον κόσμο που σε κάθε κρίσιμη στιγμή, όπως στις τελευταίες εκλογές, μπαίνει στο προσκήνιο δυναμικά για να σηκώσει την υπόθεση στις δικές του πλάτες. Αυτός ο κόσμος δε μας χρωστάει τίποτα να του ανταποδίδουμε διαρκώς μια εικόνα άγονων συγκρούσεων και αντιπαραθέσεων. Σε αυτό τον κόσμο χρωστάμε. Απέναντι στον κόσμο αυτό, έχουμε την υποχρέωση να δούμε σοβαρά τα προβλήματα μας και να κάνουμε αποφασιστικά βήματα για να τα ξεπεράσουμε.

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Ας δούμε με ρεαλισμό και ευθύνη τα προβλήματα και τις αδυναμίες μας, χωρίς όμως αυτό να μας οδηγήσει και στο άλλο άκρο: να υιοθετούμε μια άδικη και μηδενιστική αποτίμηση της μέχρι τώρα πορείας μας. Αυτό το κόμμα, με τις αδυναμίες, τις αντιφάσεις και τα πισωγυρίσματά του έχει προσφέρει πολλά και έχει να προσφέρει ακόμα περισσότερα. Και τα στελέχη του, τα οποία τελευταία δέχονται κριτική η οποία πολλές φορές στερείται πολιτικής βάσης, έχουν καταθέσει στη κοινή μας προσπάθεια χρόνια από τη ζωή τους. Και έχουν καταφέρει να κρατήσουν αυτό το κόμμα όρθιο σε πολύ πιο δύσκολες στιγμές. Τον καιρό που πολλοί στρέφανε ευήκοα ώτα στις εκσυγχρονιστικές σειρήνες. Και ας μην υποτιμάμε τη συμβολή τους σε μια δημιουργική πορεία υπό αντίξοες συνθήκες που ανέδειξε πολιτικές για την ανάπτυξη διεθνών κινημάτων, κινημάτων νεολαίας, κινημάτων πόλης. Κινήματα δυναμικά, αποτελεσματικά, πρωτότυπα. Αυτό το κόμμα συνέβαλε τα μέγιστα στην ενότητα δράσης της αριστεράς στη δημιουργία του ΣΥΡΙΖΑ.

Ας μην μηδενίζουμε, λοιπόν, όσα σημαντικά καταφέραμε, ούτε και όλη την πορεία από το 5ο Συνέδριο μέχρι σήμερα. Έχουν γίνει συγκεκριμένα και σοβαρά βήματα. Έχουμε επεξεργαστεί ένα πρόγραμμα που εγκρίθηκε από μια μεγάλη πλειοψηφία στο τελευταίο προγραμματικό συνέδριο, μια ψηφοφορία που υπερέβη σημαντικά τις παραδοσιακές διαχωριστικές μεταξύ των τάσεων. Ένα πρόγραμμα που αγκαλιάστηκε ευρύτερα τόσο από τα μέλη του κόμματος όσο όμως και από τη κοινωνία, που ανταποκρίθηκε θετικά, όποτε έγινε κατορθωτό να της το παρουσιάσουμε με τρόπο κατανοητό και συγκροτημένο. Το πρόγραμμα αυτό αποτελεί ένα εξαιρετικά σημαντικό εργαλείο στη δουλειά μας. Μας βοήθησε σημαντικά στο να γίνει πιο αξιόπιστη κα πιο δυναμική η πολιτική μας παρέμβαση. Και μπορεί να αξιοποιηθεί ακόμα περισσότερο σε μια πορεία αμφισβήτησης της ηγεμονίας του νεοφιλελευθερισμού. Μπορεί να μας βοηθήσει να εμπνεύσουμε πλατιές κοινωνικές δυνάμεις. Και να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για την ανάπτυξη ενός μαζικού μαχητικού κινήματος, γύρω από συγκεκριμένα ώριμα αιτήματα. Γιατί το πρόγραμμα της αριστεράς, δεν είναι άθροισμα ιδεών που κατατίθεται στον διάλογο μεταξύ πολιτικών δυνάμεων. Πρώτα από όλα απευθύνεται στην κοινωνία και την δική της στήριξη ζητάει.

Βασικό προαπαιτούμενο, λοιπόν, για να προχωρήσει, είναι να αποκτήσει στήριξη από όσο το δυνατόν ευρύτερες κοινωνικές δυνάμεις. Δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε όμως ότι οι βρισκόμαστε σε ένα πολιτικό και κοινωνικό τοπίο που έχει αλλάξει ριζικά τα δύο τελευταία χρόνια. Η κυβερνητική εναλλαγή από μόνη της είναι μια σημαντική αλλαγή. Πόσο μάλλον η βαθιά καπιταλιστική κρίση που χτυπάει πια την ελληνική οικονομία και επιδρά καταλυτικά στις κοινωνικές σχέσεις αλλά και στο πεδίο διαμόρφωσης πολιτικής. Μια κρίση που παρότι την προβλέψαμε πρώτοι, έχει δημιουργήσει σημαντικές δυσκολίες και νέες συνθήκες στη πολιτική μας παρέμβαση.

Και επειδή πρέπει να είμαστε ειλικρινείς και σοβαροί στην εξέταση των αδυναμιών μας, καλό είναι να παραδεχθούμε ότι η παρέμβασή μας στους κοινωνικούς χώρους δεν είναι αυτή που θα έπρεπε. Και ειδικά στους χώρους της επισφαλούς εργασίας, εκεί που οι νέοι άνθρωποι αγωνίζονται να επιβιώσουν με 500 και 600 ευρώ και χωρίς δικαιώματα, εκεί που οι απολύσεις είναι ένα καθημερινό φαινόμενο. Η σύνδεσή μας με τα στρώματα που θέλουμε να εκπροσωπούμε καθυστερεί σημαντικά. Και η εμβέλεια των αριστερών προτάσεων και ιδεών, μέσα σε συνθήκες σοβαρής κρίσης του συστήματος, παραμένει περιορισμένη. Υπάρχουν σοβαρές αιτίες γι αυτό. Και νομίζω ότι πολύ σωστά τα μέλη του κόμματος, που συμμετείχαν μαζικά στις συσκέψεις του προηγούμενου διαστήματος, μας το επισημαίνουν.

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Στο πλαίσιο μιας ειλικρινούς αποτίμησης της πορείας μας, οφείλουμε να παραδεχθούμε πως στα δυο χρόνια από το 5ο Συνέδριο, κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι και σε σχέση με το συμμαχικό μας σχήμα, τον ΣΥΡΙΖΑ.Ο ΣΥΡΙΖΑ, αποτέλεσε την στρατηγική μας επιλογή. Μια επιλογή συνειδητή, με στόχο την ευρύτερη δυνατή συσπείρωση των δυνάμεων της αριστεράς και της οικολογίας. Με απολύτως δική μας ευθύνη, όμως, πολλές φορές μετατράπηκε από πεδίο σύγκλισης και συμπόρευσης ευρύτερων δυνάμεων σε πεδίο αντιπαραθέσεων και ανταγωνισμού. Βεβαίως στην πορεία του χρόνου ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αποκτήσει βαθιές ρίζες, δεν είναι πια ένα σχήμα εκλογικής καταγραφής. Και στη συνείδηση του κόσμου, ιδίως στη περιφέρεια, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει καμία σχέση με τις άγονες αντιπαραθέσεις και τους ανταγωνισμούς των συνιστωσών που συναντά κανείς σε κεντρικό επίπεδο. Υπό μια έννοια, δηλαδή, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πια ένα σχήμα που ξεπερνάει όλους όσους το συναπαρτίζουν. Έχει όμως και πολλά προβλήματα.

Υποχρέωσή μας είναι να δούμε τις αδυναμίες και τα προβλήματα αυτά, να αναζητήσουμε λύσεις και να προχωρήσουμε ακόμα πιο μπροστά. Όχι να πάμε προς τα πίσω. Οι σοβαρές τριβές στο εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ, μας πήγαν πίσω από την κεντρική στρατηγική αντίληψη του εγχειρήματος, την ενότητα. Και βέβαια αφήσαμε χώρο και για επιθέσεις εναντίον μας, χωρίς να δώσουμε αποτελεσματικά την μάχη της ιδεολογικής και πολιτικής ηγεμονίας.

Τέλος, υπάρχει πάντα η αίσθηση ότι η σημερινή κατάσταση αφήνει πάρα πολύ χώρο για προσωπικές επιδιώξεις και πρακτικές που δεν έχουν σχέση με τις αξίες της αριστεράς που εδράζονται στην ανιδιοτελή στράτευση, γεγονός που θλίβει και απογοητεύει βαθύτατα τον κόσμο της αριστεράς.

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Όλα τα παραπάνω σχετίζονται σοβαρά με δομικές αδυναμίες στον τρόπο συγκρότησης και δουλειάς που έχουμε υιοθετήσει.

Υπάρχει αδυναμία πολιτικής σύνθεσης στα όργανα.

Υπάρχει αδυναμία να ξεκαθαρίζουμε τις επιλογές μας και τις επιδιώξεις μας.

Υπάρχουν φαινόμενα γραφειοκρατικής λειτουργίας.

Υπάρχει πρόβλημα αποτελεσματικότητας που αφυδατώνει την πολιτική μας δράση και την στερεί από την αναγκαία δυναμική.

Υπάρχει δυσκολία να ορίσουμε και να εκφράσουμε με ολοκληρωμένο τρόπο την πολιτική μας ταυτότητα και να προχωρήσουμε πιο σοβαρά τις πολιτικές και ιδεολογικές μας επεξεργασίες.

Με όλα αυτά ανοιχτά, είναι δύσκολο να εμπνεύσουμε τον κόσμο και ιδιαίτερα τους νέους ανθρώπους.

Αυτή είναι η πηγή των προβλημάτων τα οποία αντιμετωπίσαμε στο προηγούμενο διάστημα. Και το να τα βάζουμε συνεχώς κάτω από το χαλί, όπως κάναμε πολλές φορές μέχρι σήμερα, δεν βοηθάει πλέον. Οφείλουμε όλα αυτά να τα δούμε κατάματα, να τα κουβεντιάσουμε, να τα αντιμετωπίσουμε και να προχωρήσουμε. Μαγικές λύσεις εγώ δεν γνωρίζω, σίγουρα όμως δεν είναι λύση να μην αναγνωρίζουμε το πρόβλημα. Σίγουρα δεν είναι λύση να κάνουμε πως δεν καταλαβαίνουμε. Σίγουρα δεν είναι λύση να μην αφουγκραζόμαστε το γόνιμο προβληματισμό που επικρατεί στις πολιτικές μας κινήσεις, στη βάση του κόμματος. Και οι Περιφερειακές συσκέψεις ήταν μια ιδιαίτερα χρήσιμη διαδικασία γιατί αποτύπωσε εύγλωττα την πραγματική εικόνα των προσδοκιών και των απαιτήσεων του κόσμου μας, από την ηγεσία του κόμματος. Μια εικόνα που πολλές φορές δεν είναι εύκολο να καταγραφεί στις συνεδριάσεις των εκτελεστικών οργάνων.

Για όσους, λοιπόν, παρακολουθήσαμε αυτές τις συσκέψεις, το μήνυμα είναι απολύτως ευκρινές. Η κοινή απαίτηση των μελών μας, ανεξαρτήτως σε ποιο ρεύμα ιδεών εντάσσονται, είναι να σταματήσουμε να δίνουμε εικόνα Βαβυλωνίας και να προχωρήσουμε μπροστά. Και ο καλύτερος, ο πιο δημοκρατικός τρόπος για να το πετύχουμε, είναι να προχωρήσουμε με βάση τα όσα προβλέπει το καταστατικό μας σε συνέδριο. Σε ένα συνέδριο σύνθεσης ανάκαμψης, αναγέννησης της συλλογικής μας λειτουργίας. Σε ένα συνέδριο προωθητικής επανεκκίνησης του Συνασπισμού.

Ας αφήσουμε λοιπόν πίσω μας μια ανούσια πια συζήτηση επί της χρησιμότητας της διαδικασίας και ας προχωρήσουμε στην ουσία.

Ας βοηθήσουμε όλοι ώστε να ξεκολλήσουμε από τη παραλυσία και την εσωστρέφεια.

Ας βοηθήσουμε όλοι με αίσθηση ηγετικής ευθύνης, ώστε να ξαναβρούμε το νήμα της δημιουργικής σύνθεσης, της ενότητας μέσα από τη διαφορετικότητα, του σεβασμού στη δημοκρατία και στη βούληση των μελών.

Ας ξαναπιάσουμε το νήμα των πιο δημιουργικών στιγμών της ιστορίας του κόμματός μας που ήταν η δημιουργική αντιπαράθεση των ιδεών και όχι των μηχανισμών και ας τολμήσουμε όλοι μαζί να αλλάξουμε μοντέλο λειτουργίας, κάνοντας μια νέα αρχή για τον ΣΥΝ, δίνοντας μια νέα ώθηση στο ΣΥΡΙΖΑ.

Για να ξαναβρεθούμε στο πλάι των πραγματικών αγωνιών της κοινωνίας, για να ξαναδώσουμε έμπνευση στο κόσμο της αριστεράς, για να ξαναγίνουμε η ελπίδα μιας διαφορετικής προοπτικής για τον τόπο.

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Θέλω σε αυτό το σημείο να ξεκαθαρίσω ορισμένα πράγματα.

Πρώτον : Το θέμα της εξωστρέφειας

Κάποιοι σύντροφοι ζητούν να μην πάμε σε συνέδριο, γιατί σήμερα είναι ανάγκη να επιδείξουμε την μεγαλύτερη δυνατή εξωστρέφεια. Η άποψή τους είναι σεβαστή. Θα τη καταθέσουν άλλωστε και στην Κεντρική Επιτροπή. Αυτό που εγώ πιστεύω είναι ότι η μεγαλύτερη δυνατή εξωστρέφεια μπορεί να διασφαλιστεί μόνο μέσα από μια σοβαρή ενασχόληση με τα προβλήματα που μας ταλανίζουν για να βρούμε λύσεις. Συλλογικά και συντεταγμένα. Λύσεις που θα μας δώσουν τους όρους για πιο σοβαρή πολιτική δουλειά και περισσότερη αποτελεσματικότητα. Που θα βγάλει τα βαρίδια από τις καρδιές του κόσμου της αριστεράς. Και που θα μας λύσει τα χέρια ανοίγοντας τον δρόμο για μια πιο ουσιαστική και αποτελεσματική δράση μέσα στους κοινωνικούς χώρους.

Δεύτερον : Το θέμα της πολιτικής συνεννόησης.

Κάποιοι σύντροφοι που διαφωνούν με την ανάγκη διεξαγωγής έκτακτου συνεδρίου, μίλησαν για την ανάγκη να υπάρξει μέσα στο κόμμα μια νέα πολιτική συνεννόηση. Το τι θα γίνει με το θέμα του Συνεδρίου θα το αποφασίσει η Κεντρική Επιτροπή, λαμβάνοντας υπ όψιν και την συζήτηση που έγινε στις κομματικές συσκέψεις. Αλλά θέλω να επισημάνω ότι το ένα δεν αναιρεί το άλλο. Δεν υπάρχει δηλαδή το σχήμα ή συνέδριο ή πολιτική συνεννόηση. Είναι οξύμωρο. Αν ήταν έτσι θα έπρεπε να καταργήσουμε τα συνέδρια για να έχουμε συνεννόηση. Πιστεύω ότι όλα τα μέλη του κόμματος περιμένουν σε κάθε περίπτωση από τα κορυφαία στελέχη όλων των ρευμάτων και των τάσεων, που μίλησαν και έγραψαν για την ανάγκη πολιτικής συνεννόησης, να ακούσουν σήμερα χειροπιαστά πράγματα προς αυτή τη κατεύθυνση. Σε κάθε περίπτωση θα είναι μεγάλο κέρδος για το κόμμα.

Τρίτο και σημαντικότερο:

Δεν θα κάνουμε συνέδριο για ξεκαθάρισμα λογαριασμών. Ποτέ στην ιστορία μας δεν έχει γίνει τέτοιο συνέδριο και ούτε πρόκειται να γίνει. Αυτό που θα κάνουμε είναι ένα συνέδριο το οποίο θα κουβεντιάσει πολιτικά, πάνω σε όλα τα σοβαρά προβλήματα της συγκυρίας και στις απαντήσεις που πρέπει να δώσουμε. Και παράλληλα, θα κουβεντιάσει και θα αντιμετωπίσει με τον πιο δημοκρατικό τρόπο, δηλαδή με την μέγιστη δυνατή αντιπροσώπευση της βάσης, τα ζητήματα κομματικής λειτουργίας. Ας μην το φοβόμαστε λοιπόν . Στην συζήτηση που θα ανοίξει, οφείλουμε να δώσουμε απαντήσεις σε όλα όσα μας απασχόλησαν τον τελευταίο καιρό. Νομίζω ότι αυτή η συζήτηση, και με αφορμή τα προβλήματα που προέκυψαν το προηγούμενο διάστημα, έχει ανοίξει ήδη. Οι διαμάχες που κατά καιρούς ξεσπάνε, έχουν την τάση να απολυτοποιούν τις απόψεις αποδυναμώνοντας τις ουσιαστικά. Και να θέτουν μια σειρά από διλήμματα που είναι εν πολλοίς άνευ περιεχομένου.

Σήμερα δεν υπάρχει το δίλημμα αν κάνουμε προγραμματική αντιπολίτευση ή δομική ή κινηματική αντιπολίτευση. Το πρόγραμμα μας αμφισβητεί με τρόπο ρητό τις δομές του συστήματος. Είναι η πρόταση μας στην κοινωνία. Ανάλυση, ιδέες και αιτήματα που μπορούν να ακουμπήσουν και να κινητοποιήσουν την πλειοψηφία της κοινωνίας. Να δημιουργήσουν κινήματα. Το πρόγραμμά μας λοιπόν είναι πρόγραμμα δομικών αλλαγών, πρόγραμμα τροφοδότης κινημάτων. Αξιόπιστο εργαλείο για δομική αντιπολίτευση στις κυβερνητικές επιλογές.

Σήμερα το δίλημμα δεν είναι έξω από την Ευρώπη ή απόλυτη πειθαρχία στις κεντρικές επιλογές των Βρυξελλών. Δεν μας συγκινεί η εθνική συναίνεση , δε μας συγκινεί η εθνική αναδίπλωση. Μας εμπνέει και μας κινητοποιεί το όραμα του κοινού σοσιαλιστικού μέλλοντος με τους άλλους λαούς της Ευρώπης. Γι’ αυτό και διεκδικούμε μια ριζική προοδευτική στροφή σε Ελλάδα και Ευρώπη. Φιλοδοξούμε να περιγράψουμε με σαφήνεια και καθαρότητα την ευρωπαϊκή διάσταση μιας αριστερής ριζοσπαστικής πολιτικής, καθώς και τις συγκρούσεις που πρέπει να γίνουν σε ευρωπαϊκό επίπεδο για την ανατροπή των σημερινών συσχετισμών.

Σήμερα δεν υπάρχει το δίλημμα να διαλυθεί ο ΣΥΡIΖΑ ή να ενσωματωθούμε σε αυτόν. Γνωρίζουμε ότι το έργο αυτών που θέλουν να ενώνουν είναι πάντα πιο δύσκολο από το έργο αυτών που θέλουν να διασπούν. Οφείλουμε να περιγράψουμε ποιόν ΣΥΡΙΖΑ θέλουμε, στο πλαίσιο της στρατηγικής μας επιλογής για την ενότητα των δυνάμεων της Αριστεράς και της Οικολογίας, με απόλυτο σεβασμό στην αυτονομία της κάθε μίας και στις μεταξύ τους πολιτικές διαφορές. Και βεβαίως με εγγυήσεις για το δικαίωμα των ανένταχτων να συμμετέχουν ισότιμα στην διαμόρφωση των αποφάσεων.

Σήμερα το δίλημμα δεν είναι αν ο στόχος μας είναι οι μεταρρυθμίσεις ή η ανατροπή του συστήματος. Οφείλουμε να δώσουμε με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη θεωρητική και πολιτική επάρκεια το πλαίσιο για τις ώριμες κοινωνικές αλλαγές καθώς και για την εναλλακτική διέξοδο από την σημερινή κατάσταση.

Τέλος, σήμερα το δίλημμα δεν είναι αν θα υπάρχουν τάσεις ή όχι μέσα στο κόμμα. Αυτό που πρέπει να γίνει είναι να ξεκαθαριστεί το πλαίσιο πολιτικής λειτουργίας. Και μαζί να διευκρινιστούν οι τρόποι με τους οποίους οι δημοκρατικά αποφασισμένες πολιτικές θέσεις του κόμματος θα βγαίνουν με τρόπο ισχυρό και αποτελεσματικό προς τα έξω και δεν θα αυτοακυρώνονται από τα εσωτερικά προβλήματα λειτουργίας. Και θέλω εδώ να ξεκαθαρίσω ότι δεν επιδιώκεται η φίμωση κανενός. Η ελεύθερη διατύπωση θέσεων και απόψεων είναι ένα ζήτημα. Η ευθύνη όλων μας να διατυπώνονται και να προωθούνται οι θέσεις και οι επιλογές του κόμματος με τρόπο ξεκάθαρο, σαφή και αποτελεσματικό, είναι ένα άλλο. Το ένα δεν αναιρεί το άλλο. Το ένα είναι ζήτημα δημοκρατίας. Το άλλο είναι το πραγματικό πρόβλημα εξωστρέφειας. Θα πάμε και με τα δύο. Η δημοκρατία και η ανοιχτή διατύπωση απόψεων στον Συνασπισμό δεν απειλείται από κανέναν. Για το κόμμα μας είναι κατάκτηση. Αυτό το οποίο χρειάζεται όμως είναι μια νέα δυναμική στις κομματικές λειτουργίες και στην κομματική δουλειά.

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Θα κλείσω λέγοντας, ότι παρακολουθώντας τις συσκέψεις και μιλώντας με πολλούς συντρόφους στη βάση του κόμματος, αισθάνθηκα ότι ο κόσμος περιμένει από μας και μια άλλη κουλτούρα και συμπεριφορά. Εκτός από το να υπερασπιζόμαστε με πάθος τις επιλογές μας, τις διαδρομές μας, την ιστορικότητά μας- ο καθένας και η καθεμιά- τις τάσεις μας και την ορθότητα των επιλογών μας. Εκτός από το να κάνουμε σκληρή κριτική στις άλλες απόψεις, ο κόσμος που μας παρακολουθεί, περιμένει από μας να κάνουμε καμιά φορά και την αυτοκριτική μας. Όλοι μας.

Και ξεκινώντας πρώτος, να πω ότι Θεωρώ πως στα μέχρι σήμερα προβλήματα, έχει και ο πρόεδρος του κόμματος σημαντικό μερίδιο ευθύνης. Για να είμαι απολύτως ειλικρινής, το νεαρό της ηλικίας του προέδρου, δεν τον απαλλάσσει από τις ευθύνες αυτές. Αντίθετα τον επιβαρύνει ακόμα περισσότερο. Θεωρώ, λοιπόν, ότι τα στοιχεία κριτικής που ενδεχομένως θα ακουστούν σήμερα, θα είναι εξαιρετικά εποικοδομητικά για τη συζήτηση. Και εξ ίσου εποικοδομητική θα είναι και η αυτοκριτική μας. Ας την τολμήσουμε, λοιπόν, έχοντας συναίσθηση ότι είμαστε μπροστά σε μια σημαντική καμπή της πορείας του κόμματος. Στο χέρι μας είναι να κάνουμε τα μεγάλα βήματα που απαιτούνται, ώστε να αντιστοιχηθούμε με τις απαιτήσεις των καιρών, για μια Αριστερά που πραγματικά έχει ανάγκη σήμερα η ελληνική κοινωνία.

• Read More

• Read More

1. Προχωράμε συντονισμένα σε πολιτική και κινηματική δράση με μια νέα προσπάθεια επικαιροποίησης του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ και των 15 σημείων, με αιχμή το σύμφωνο σταθερότητας της ΕΕ και το πρόγραμμα σταθεροποίησης της κυβέρνησης. Ανοίγουμε μέτωπα στο εργασιακό, στο μεταναστευτικό, το αγροτικό, της διοικητικής μεταρρύθμισης και άλλα ζητήματα.
2. Η γραμματεία να προχωρήσει με αποφασιστικότητα στην υλοποίηση των αποφάσεων των Π.Σ. του ΣΥΡΙΖΑ χωρίς ταλαντεύσεις και να ορίσει ημερομηνία για την 4η Π.Σ. του ΣΥΡΙΖΑ.
3. Οι τοπικές επιτροπές συντονίζονται για την οργάνωση Νομαρχιακών Συνελεύσεων. Συγκροτούμε κλαδικές οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ και συμβάλουμε στην ανασυγκρότηση των πρωτοβάθμιων σωματείων.
4.Συμμετοχή όλων των τοπικών και θεματικών οργανώσεων του ΣΥΡΙΖΑ στο Σύριζα-Οριζόντια με εκπροσώπους ορισμένους από αυτές, οι οποίοι θα αναλάβουν την διαχείριση του.

• Read More

«Να δείτε που στο τέλος θα το κάνουν οικόπεδα - έξι μέτρα φάτσα και δώδεκα βάθος το καθένα, τσίμα τσίμα όσο επιτρέπεται για να είναι άρτιο. Για οικόπεδα θα συμφωνήσουνε όλοι… Πιθανόν να μείνει κι η ονομασία "Σκοπευτήριο", ουδέτερα όμως, χωρίς καμία ειδική σημασία, αλά πλατεία Συντάγματος, θα φέρνει στα μυαλά των ανθρώπων τους αργόσχολους που κάναν βολή σε χάρτινους στόχους, σε πιατάκια πήλινα

• Read More

• Read More

προγραμμα Ιανουαριου στο στεκι Y.Γ. Ευχαριστούμε τον ανώνυμο φίλο που σχολίασε την λάθος ημερομηνία που είχε η αφίσα και έτσι διορθώσαμε το λάθος μας. Το σωστό είναι όπως φαίνεται τώρα: Σάββατο 30/1 στις 7.30.

• Read More

Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων (Λάρισα)

Με αφορμή τα πρόσφατα νομοσχέδια του Υπουργείου Δικαιοσύνης, στα οποία περιλαμβάνονται διατάξεις για την αποσυμφόρηση των ελληνικών φυλακών, η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων διοργάνωσε στη Λάρισα την Παρασκευή 29 Ιανουαρίου εκδήλωση-συζήτηση με τίτλο “Η κατάσταση στις ελληνικές φυλακές και τα νέα νομοσχέδια του Υπουργείου Δικαιοσύνης, επειδή...το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια δεν φυλακίζεται!”. Στην εκδήλωση ομιλήτες ήταν ο Τάσος Κουράκης (βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ) και ο Παναγιώτης Γεωργιάδης (κρατούμενος, μέλος της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων). Στην εκδήλωση ακούστηκαν απόψεις για την κατάσταση που επικρατεί στα ελληνικά σωφρονιστικά ιδρύματα και κρατητήρια, συζητήθηκαν τα νέα μέτρα του Υπουργείου, το πόσο αυτά αντιμετωπίζουν επαρκώς το πρόβλημα αλλά και κατά πόσο και πώς χρειάζεται αυτά να ενισχυθούν, προκειμένου να δοθεί μια οριστική και δίκαιη λύση που θα αναγνωρίζει τον κρατούμενο ως άνθρωπο με το δικαίωμα της επανένταξης σην κοινωνία. Η συμμετοχή του κόσμου στην εκδήλωση ήταν μεγάλη, γεγονός που καθρεφτίζει τη σημασία της αποκέντρωσης της δουλειάς της Πρωτοβουλίας σε όλη την Ελλάδα, ιδιαίτερα όπου υπάρχουν κολαστήρια ψυχών, καθώς και την ευαισθησία ανθρώπων της τοπικής κοινωνίας, η οποία έχει φυλακές (Λάρισα, Μαγνησία, Τρίκαλα). Η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων στη Θεσσαλία, που σύντομα θα έχει δικό της τηλέφωνο επικοινωνίας, φιλοδοξεί να λειτουργήσει ως τόπος αλληλεγγύης και αναγνώρισης των στοιχειωδών δικαιωμάτων κάθε ανθρώπινης ύπαρξης, ώστε “εγκλεισμός” να σημαίνει στέρηση της ελευθερίας και μόνο, και όχι ηθική και φυσική εξόντωση των ανθρώπων.

• Read More

 

Με επιτυχία έγινε η 5η ΓΣ μελών του ΣΥΡΙΖΑ στο Γκίνη. Πήραν μέρος περίπου 100 σ. απ’ όλη την Ελλάδα (70 περέμεναν συνεχώς στην αίθουσα) και έκαναν παρεμβάσεις οι:

B. Σωτηροπούλου (εισηγητική παρέμβαση), Γ. Χατζηχρήστος, Γ. Πλεμένος, Κ. Δημητριάδης, Μ. Μπουντουρίδης, Δ. Αλεξίου, Μ. Βήχου, Π. Τζαβέλας, Α. Πλεμμένος, Α.Αλαβάνος, Ρ. Καλατζή, Χ. Χριστίδου, Ε. Πορτάλιου, Ν. Αϊβαλιώτης, Ε. Μηνακάκη, Γ. Καλατζόπουλος, Θ. Κανάκης, Γ. Σαπουνάς, Π. Τακόπουλος, Δ. Ζαγορίτης, Ν. Τσαουσάκης, Μ. Δημοπούλου, Β. Χριστοπούλου, Χρήστος και Μ. Κατσουρός.

 

Η απόφαση της Συνέλευσης είναι η εξής:

Η 5^η συνέλευση μελών του ΣΥΡΙΖΑ στο αμφ. Γκίνη στις 30 Ιαν 2010 κατέληξε στα παρακάτω:

1. Προχωράμε συντονισμένα σε πολιτική και κινηματική δράση με μια νέα προσπάθεια επικαιροποίησης του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ και των 15 σημείων, με αιχμή το σύμφωνο σταθερότητας της ΕΕ και το πρόγραμμα σταθεροποίησης της κυβέρνησης. Ανοίγουμε μέτωπα στο εργασιακό, στο μεταναστευτικό, το αγροτικό, της διοικητικής μεταρρύθμισης και άλλα ζητήματα.
2. Η γραμματεία να προχωρήσει με αποφασιστικότητα στην υλοποίηση των αποφάσεων των Π.Σ. του ΣΥΡΙΖΑ χωρίς ταλαντεύσεις και να ορίσει ημερομηνία για την 4^η Π.Σ. του ΣΥΡΙΖΑ.
3. Οι τοπικές επιτροπές συντονίζονται για την οργάνωση Νομαρχιακών Συνελεύσεων. Συγκροτούμε κλαδικές οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ και συμβάλουμε στην ανασυγκρότηση των πρωτοβάθμιων σωματείων.
4. Συμμετοχή όλων των τοπικών και θεματικών οργανώσεων του ΣΥΡΙΖΑ στο Σύριζα-Οριζόντια με εκπροσώπους ορισμένους από αυτές, οι οποίοι θα αναλάβουν την διαχείριση του.

Η συνέλευση ολοκληρώθηκε εντός του συμφωνημένου χρόνου και σε γενικές γραμμές κρατήθηκε το 7λεπτο στις τοποθετήσεις. Δεν δημιουργήθηκαν έξοδα για την διενέργεια της εκδήλωσης.

Από το προεδρείο

• Read More

• Read More

Ο καθορισμός του προγράμματος της εξεταστικής από την συνέλευση του κάθε έτους αποτελεί κεκτημένο του Συλλόγου Φοιτητών Ιατρικής Αθήνας (Σ.Φ.Ι.Α.) και έχει διαμορφωθεί έτσι λόγω της ιδιαιτερότητας των μαθημάτων της σχολής, προς όφελος της εκπαιδευτικής διαδικασίας και των φοιτητών. Το πρόγραμμα της εξεταστικής οφείλει να διαμορφώνεται με βάση τις ανάγκες των φοιτητών και το πετυχαίνει αφού η Ιατρική έχει χαμηλό μέσο όρο ετών αποφοίτησης, σε σχέση με άλλες σχολές. Αυτό είναι χρόνια αποδεκτό και σεβαστό από την Γενική Συνέλευση Τμήματος και το σύνολο των καθηγητών. Η καθηγήτρια  της Στατιστική, όμως, αποφάσισε φέτος, επικαλούμενη το νέο νόμο πλαίσιο και «φιλοσοφικά επιχειρήματα» περί εκπαίδευσης, να παρακάμψει την απόφαση της Συνέλευσης του πρώτου έτους και να ορίσει μόνη της την ημερομηνία εξέτασης του μαθήματος, εντός του χρονικού διαστήματος που ορίζεται από το νέο νόμο- πλαίσιο ως περίοδος εξεταστικής.

Ο Σ.Φ.Ι.Α. έχει πετύχει τη μη εφαρμογή του νόμου αυτού εντός της σχολής, ενός νόμου που στόχο έχει την εντατικοποίηση και την εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης. Ο νέος νόμος πλαίσιο περιλαμβάνει λίστες συγγραμμάτων, manager, τετραετή οικονομικά πλάνα., περιορισμό του ασύλου κ.α., είναι ένας νόμος απέναντι στον οποίο οι φοιτητές έχουν παλέψει και καταφέρει να τον απονομιμοποιήσουν. Η Γενική Συνέλευση τμήματος έχει δεσμευτεί επανειλημμένα για τη μη εφαρμογή του. Η καθηγήτρια της Στατιστικής, με τη στάση που τηρεί, προσπαθεί να παρακάμψει τις αποφάσεις που έχει πάρει ο σύλλογος και να επιβάλλει την εφαρμογή του νόμου. Γι’ αυτό, άλλωστε, παραμένει αδιάλλακτη και αμετακίνητη από την απόφασή της, ενώ στις παραστάσεις διαμαρτυρίας που έγιναν δεν είχε ουσιαστικά κανένα σοβαρό λόγο να προβάλλει για να στηρίξει την επιλογή της. Κάθε τέτοια προσπάθεια πρέπει να εγείρει αντιδράσεις και να αποτελεί κόκκινο πανί για το σύλλογο.

Πέραν αυτών, όμως, η παράκαμψη εκ μέρους των καθηγητών μιας απόφασης που έχουν λάβει με συλλογικές διαδικασίες οι φοιτητές, αποτελεί κακό προηγούμενο για το σύλλογο. Η αλλαγή της ημερομηνίας της εξέτασης όπως προτείνεται, έστω και με την διατήρηση της απόφασης της συνέλευσης για τα υπόλοιπα μαθήματα, δεν αποτελεί λύση, αλλά υποχώρηση. Το ζήτημα δεν αφορά πλέον μόνο το πρώτο έτος, αλλά ολόκληρο το Σ.Φ.Ι.Α. Αν με τόση ευκολία παρακάμπτεται αυτή η απόφαση των φοιτητών, τότε ποια θα είναι η επόμενη απόφαση που δεν θα τηρηθεί; Μια τέτοια υποχώρηση θα άνοιγε το δρόμο της υποβίβασης των διαδικασιών του συλλόγου.

ΟΛΟΙ-ΕΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΚΤΙΡΙΟΥ ΤΗΣ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗΣ, ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 01/02/10

• Read More

...κτίζεται δίπλα (απόσταση 1,6 χλμ) από το κεντρικό στρατόπεδο του νησιού όπου εδρεύει ένα σύνταγμα ειδικών δυνάμεων, αλλά και η μονάδα του πυροβολικού (1,5 χλμ από την πρωτεύουσα το χωριό Παναγιά Μπαλωμένη).

Η μονάδα υποστηρίζει κυρίως τους εκτοξευτές των πυραύλων WS-1 των 302 χλστ, εμβέλειας 80 χλμ. που εδράζονται σε τετραπλούς εκτοξευτές και στοχεύουν τη Λήμνο.

Το αεροδρόμιο θα έχει την δυνατότητα υποστήριξης των δύο βασικών τύπων μαχητικών αεροσκαφών, F-16C/D και F-4Ε 2020 Terminator (λόγω του οριακού μήκους του διαδρόμου για απογειώσεις με πλήρες οπλικό φορτίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί κυρίως σε συνθήκες επιχειρήσεων ή για αναγκαστικές προσγειώσεις μαχητικών), των μεταγωγικών αεροσκαφών C-130 και C-160 της Tουρκικής Αεροπορίας, καθώς και όλων των ελικοπτέρων.

Το αεροδρόμιο θα εξυπηρετεί αποκλειστικά στρατιωτικούς σκοπούς.



Η κίνηση της Άγκυρας είναι καθαρά επιθετική , ειδικά αν συνδυαστεί με τις εργασίες αναβάθμισης του κεντρικού λιμανιού του νησιού του Κάστρου που βρίσκεται βορειοανατολικά, τις νέες αποθήκες πυρομαχικών που κτίζονται συνέχεια και τα έργα υποδομής και υποστήριξης βόρεια της πρωτεύουσας του νησιού.

Οι εργασίες έχουν ενταθεί από το περασμένο καλοκαίρι κα σίγουρα αυτό δεν είναι άσχετο με ην Ελληνική κινητικότητα λίγα μίλια βορειοδυτικά στα πετρελαϊκά πεδία της Θάσου και του Μπάμπουρα.


Δημιουργείται μία προωθημένη αεροπορική βάση, λίγα μίλια βορειοανατολικά της Λήμνου και νοτιοανατολικά της Σαμοθράκης, ανάλογη με την Σμηναρχία Μάχης της Λήμνου, προφανώς για να υποστηρίζει τις βάσεις Μπαλίκεσερ και την Μπαντίρμα, αλλά και για να αποτελεί εφαλτήριο σε αποβατικές ενέργεις στο βόρειο Αιγαίο.

Το αεροδρόμιο κατασκευάστηκε σε εκτάσεις που ανήκαν σε Έλληνες στους οποίους δε τους αναγνωρίστηκαν οι παλαιοί τίτλοι κυριότητας και έτσι τα κτήματα αυτά περιήλθαν στην κατοχή του Τουρκικού δημοσίου.

Όπως φαίνεται από την φωτογραφία του αεροδρομίου (λήφθηκε μόλις είχαν τελειώσει οι εργασίες του διαδρόμου αποπροσγείωσης και πριν αρχίσουν οι εργασίες κατασκευής του πύργου ελέγχου, των υποστέγων, των αποθηκών κλπ) βρίσκεται στη μέση μιας αγροτικής περιοχής. (Κάντε κλικ στις εικόνες για να μεγαλώσουν)

Στην Ίμβρο το 1964 απαγορεύθηκε η διδασκαλία της Ελληνικής με αποτέλεσμα ο κύριος όγκος των μαθητών να μεταναστεύσει προς Κωνσταντινούπολη και Ελλάδα.

Τα μέτρα αυτά είχαν σαν αποτέλεσμα την δραματική μείωση του Ελληνικού πληθυσμού.


Έτσι από 9.000 κατοίκους περίπου το 1960, οι εναπομείναντες Έλληνες ομογενείς ανέρχονται σήμερα σε 500 περίπου (μονίμους κατοίκους) και στα δύο νησιά που με την συνθήκη της Λοζάνης, έμειναν υπό Τουρκική κατοχή (Ίμβρος-Τένεδος).

Το 1965 ιδρύθηκαν οι περίφημες «ανοικτές φυλακές», όπου οι πάσης φύσεως εγκληματίες κυκλοφορούσαν ελεύθεροι από το πρωί μέχρι το βράδυ, προβαίνοντας σε κάθε είδους βιαιότητες σε βάρος του πληθυσμού και μάλιστα...χωρίς την τυπική δυνατότητα των τουρκικών αρχών ασφαλείας να παρεμβαίνουν! Γιατί;

Σύμφωνα με το άρθρο 14 της Συνθήκης της Λωζάννης θεσπίστηκε για την Ίμβρο και την Τένεδο καθεστώς ειδικής διοικητικής οργάνωσης (τοπική αυτονομία) αποτελούμενη από τοπικά στοιχεία για την παροχή εγγυήσεων στον γηγενή μη-μουσουλμανικό πληθυσμό (ο οποίος αποτελούσε τότε την συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων των δύο νήσων)!

Χαρακτηριστικό είναι όταν ομάδα παρακρατικών επιτέθηκε σε Ιμβριώτη ομογενή κατά την επίσκεψη του Έλληνα γενικού προξένου στην Κωνσταντινούπολη Αλέξη Αλεξανδρή αυτό έγινε όταν το αυτοκίνητο της αστυνομίας που συνόδευε τον Έλληνα διπλωμάτη, αποχώρησε με πρόσχημα την... έλλειψη ευθύνης στη περιοχή.

Δηλαδή χρησιμοποίησαν το άρθρο 14, το οποίο βέβαια έχουν ποδοπατήσει όλα αυτά τα χρόνια.

Την περασμένη εβδομάδα η Τουρκική εφημερδία Taraf, δημοσίευσε απομαγνητοφωνημένη ομιλία Τούρκου συνταγματάρχη στην οποία ο Τούρκος αξιωματικός παραδεχόταν ότι βάσει οργανωμένου σχεδίου και για να διώξουν τους Έλληνες ομογενείς από την Ίμβρο μετέτρεψαν το 1965 το νησί σε ανοικτή φυλακή και το ίδιο πρότεινε να εφαρμοστεί μετά την κατάληψη του βόρειου Έβρου στην επίθεση που σχεδιαζόταν εκεί το 2003 βάσει των αποκαλύψεων της Taraf.

Όλα αυτά την ώρα που η Πολεμική Αεροπορία πιεζόμενη να περικόψει δαπάνες, προγραμματίζει, αν απαιτηθεί από τις οικονομικές εξελίξεις, την κατάργηση των προωθημένων Σμηναρχιών σε Σκύρο και Καστέλλι...

• Read More

Βρισκόμαστε στην κορύφωση του διαλόγου εντός του ΣΥΝ για την αναγκαιότητα σύγκλισης συνεδρίου. Το  Σαββατοκύριακο συνδριάζει η Κεντρική Πολιτική Επιτροπή και προφανώς  το θέμα θα τεθεί προς ψήφιση. Για μια ακόμη φορά. Κάτω από  καλύτερες προυποθέσεις τώρα.

Προυποθέσεις που διαμορφώθηκαν ύστερα από το «ξελαρύγκιασμα» εδώ και μήνες των απλών μελών του κόμματος,  να απαιτούμε απλά το αυτονόητο. Να συζητήσουμε πολιτικά και να συναποφασίσουμε για την πορεία του χώρου μας εμείς τα μέλη. Τα απλά μέλη. Ε, πόσο δύσκολο είναι να το καταλάβει κανείς αυτό το πράγμα; Πόσο δύσκολο είναι να καταλάβεις το αυτονόητο; Οτι σε ένα κόμμα σαν τον ΣΥΝ και βάσει καταστατικού τα μέλη πρέπει να αποφασίζουν και να διαμορφώνουν τις πολιτικές επιλογές του κόμματος είτε με συνέδρια, είτε με δημοψηφίσματα.

Το τι δικαιολογίες κατά του συνεδρίου έχουν ακούσει τα αυτιά μου τον τελευταίο καιρό δεν περιγράφεται. Οτι «νέοι μηχανισμοί» θα δημιουργηθούν για να επισκιάσουν τους παλιούς. Ποιοί και για πιο λόγο βλέπουν τέτοιους εφιάλτες; Μα φυσικά όσοι βολεύονται από τον τρόπο λειτουργίας των σημερινών μηχανισμών. Οσοι βρίσκονται εντός του σκληρού πυρήνα. Υπάρχει φόβος (κατανοητός) ότι θα χαθούν οι «τίτλοι τιμής», θα χαθούν τα «κεκτημένα», θα «βομβαρδισθούν τα επιτελεία τους».

Μια σειρά από ανούσιες και α-πολίτικες αιτιάσεις. Φοβόμαστε εάν θα τηρηθούν οι δημοκρατικές  διαδικασίες στο δρόμο για το συνέδριο και ξεχνάμε εντελώς οτι οι σημερινές διαδικασίες και ο τρόπος λήψης των αποφάσεων, πολύ απέχουν από το να είναι δημοκρατικές. Περισσότερο θυμίζει ισορροπία σε τεντωμένο σκοινί.

Ξεχνάμε…..και πόσα δεν ξεχνάμε…..ότι π.χ. στην πολιτική γραμματεία του κόμματος, εμείς το κόμμα που υποστηρίζει και προωθεί το γυναικείο ζήτημα, την ισότητα, τον φεμινισμό, διαθέτουμε μια (1) γυναίκα μέλος στα δεκαπέντε (15) μέλη της γραμματείας. Γιατί άραγε; Δεν υπάρχουν αξιόλογες συντρόφισσες; Γιατί δεν ισχύει και σε αυτό το επίπεδο η ποσόστωση των γυναικών; Ή μήπως η στελέχωση της γραμματείας αποτελεί αποκλειστικό προνόμιο για τους προύχοντες των τάσεων και τα πολιτικά τους φέουδα;

Τι άλλο ξεχνάμε;  Κάτι βουλευτές που έχουν βγάλει ρίζες στα βουλευτικά έδρανα του Ελληνικού και του Ευρωπαικού κοινοβουλίου στο παρελθόν. Ασχέτως εαν έχουμε ψηφίσει την αρχή της εναλλαγής σε κοινοβουλευτικές θητείες και κομματικά όργανα.Ετσι είναι. Η εξουσία είναι γλυκειά σύντροφοι. Πάντα ήταν, γιατί παγιώνει πρόσωπα και τα τοποθετεί πάνω από το σύνολο. 

Μου προξενεί κατάπληξη (λέμε τώρα) το γεγονός ότι με νύχια και με δόντια οι σκληροί πηρύνες των δύο κυρίαρχων τάσεων (Αριστερό Ρεύμα και Ανανεωτική Πτέρυγα) και κυρίως τα στελέχη παλαιότερων γενεών αρνούνται πεισματικά την σύγκλιση συνεδρίου.  Στο μόνο που συμφωνούν απόλυτα. Στο μοναδικό λέμε! Τυχαίο;

Θέλαμε η νεολαία να αναλάβει σημαντικούς τομείς στην λειτουργία του κόμματος. Ναι το θέλαμε αλλά μέχρι του σημείου να μην θιγούν τα «κεκτημένα». Τους θέλαμε, αλλά να είναι υπό την επίβλεψη μας. Μην τυχόν έχουν γνώμη και άποψη που να διαφωνεί με την «επιτροπή σοφών γερόντων» του κόμματος. Επιδιώκουμε στην ουσία να τους μπολιάσουμε με την «δημοσιουπαλληλική νοτροπία». Να τους ουδετεροποιήσουμε. Να τους μεταβιβάσουμε όλη την χρόνια παθογένεια στις εσωτερικές λειτουργίες. Να τους αφυδατώσουμε πολιτικά. Χαρακτηριστικό γνώρισμα του τρόπου λειτουργίας των μηχανισμών που διαχειρίζονται την εξουσία σε κοινωνικές και πολιτικές συλλογικότητες.

Χαίρομαι ιδιαίτερα. Δεν μπορείτε να καταλάβετε πόσο χαίρομαι που αυτή η σύγκρουση γενεών θα επιφέρει το μοιραίο. Αηδιάζω πραγματικά όταν ακούω απόψεις ανθρώπων με γεροντοκορίστικη νοοτροπία (ανεξαρτήτως ηλικίας) να σου λένε : «έχουν κολήσει καμιά αφίσσα στην ζωή τους που θέλουν και την εξουσία;»
Τους απαντάω: όχι ρε! Δεν είναι ανάγκη να έχουν κολήσει αφίσσες για να τους επιτρέπεται να σκέφτονται πολιτικά και να διεκδικούν την δική τους σφραγίδα στο βιβλίο της ιστορίας.  Δεν είμαστε ταμείο ενσήμων.

Και για να τελειώνουμε με το πανηγύρι του φόβου για την δημιουργία νέων μηχανισμών.

Οπιοσδήποτε έχει το δικαίωμα, από τον πρόεδρο μέχρι το πιο απλό μέλος, να συγκροτήσει πολιτική πλατφόρμα και να την θέσει στην κρίση του  σώματος των χιλιάδων συνέδρων. Εαν έχει τα πολιτικά κότσια (για να μην πώ κάτι άλλο) να εμπνεύσει τους συνέδρους με την πολιτική του άποψη τότε καλά θα κάνει να την στηρίξει μέχρι το τέλος.
Εκει κρίνονται οι πολιτικές απόψεις και η όποια δυναμική τους, σε ένα συνέδριο με ανοιχτές διαδικασίες ενώπιος -ενωπίου και όχι σε ερμητικά κλειστά γραφεία και σε δηλώσεις μπροστά στις κάμερες.

Ελπίζω τα μέλη της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής που θα ψηφίσουν την Κυριακή, να έχουν ακούσει την φωνή της βάσης από τις περιφερειακές συσκέψεις που προηγήθηκαν. Πραγματικά το ελπίζω.

Tagged: Συνασπισμός

• Read More

Μια  μικρή συζήτηση με τον Θεόδωρο Μαριόλη, Αν. Καθηγητή Πολιτικής Οικονομίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, ο οποίος είχε ‘ενστάσεις’ για την ένταξη της Ελλάδας στο Ευρώ. Μέρος Α.

Καθώς η συζήτηση για την Ε.Ε. ανοίγει, έχουμε την πρόταση Αλαβάνου για δημοψήφισμα για το σύμφωνο σταθερότητας,  την εκδήλωση την Δευτέρα με Αλαβάνο-Βεργόπουλο, το σημαντικό άρθρο του Κ. Βεργόπουλου στην Ελευθεροτυπία της Παρασκευής κλπ προσπαθούμε να συμβάλουμε στην συζήτηση με την παρακάτω συνέντευξη. Δεν πάρθηκε σε μία μέρα και αποτελείται από τέσσερις ερωτήσεις. Επειδή είναι μεγάλη θα την αναρτήσουμε σε τέσσερα μέρη. ΄

Κ. Παπουλής-Γέρος

Είσαι από αυτούς που είχαν ‘ενστάσεις’ για την ένταξη της Ελλάδας στο Ευρώ. Ποιες ήταν αυτές; Υπάρχουν οικονομικά μεγέθη που τις επιβεβαιώνουν και, περαιτέρω, ποιες ήταν οι διαρθωτικές μεταβολές που έγιναν στην ελληνική οικονομία;

Πράγματι, από τα τέλη της δεκαετίας του 1990, συγκρότησα, σε μία σειρά από άρθρα και βιβλία, μία κριτική θεώρηση της ‘παγκοσμιοποίησης’ και της ΟΝΕ, γενικά, και της διαδικασίας ένταξης της Ελλάδας στη Ζώνη του Ευρώ (ΖΕ), ειδικά. Η κύρια θέση μου, σε σχέση με το ερώτημά σου, μπορεί να διατυπωθεί, συνοπτικά, ως εξής:

(1) Στο εσωτερικό της ΖΕ ο διεθνής ανταγωνισμός τείνει να διεξαγάγεται, όλο και περισσότερο, σε όρους απολύτων πλεονεκτημάτων στην παραγωγικότητα της εργασίας και του κεφαλαίου. Απλουστεύοντας κάπως, αλλά χωρίς απώλεια της ουσίας, αυτό σημαίνει ότι, σε κάθε επιμέρους κλάδο της ευρωπαϊκής οικονομίας, είναι δυνατόν να επιβιώσουν μόνον εκείνες οι επιχειρήσεις, οι οποίες διαθέτουν την απολύτως υψηλότερη παραγωγικότητα ή, με άλλα λόγια, οι πλέον τεχνολογικά προηγμένες επιχειρήσεις (να τονισθεί ότι αυτό δεν ισχύει, γενικά, στα πλαίσια της παγκόσμιας οικονομίας όπου η επιβίωση εξακολουθεί να βασίζεται στα συγκριτικά πλεονεκτήματα παραγωγικότητας των επιχειρήσεων).

(2) Η προώθηση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης ενέχει την αδυναμία άσκησης εθνικά αυτόνομης εμπορικής (δασμολογικής και μη), συναλλαγματικής, νομισματικής και δημοσιονομικής πολιτικής (όσον αφορά στο τελευταίο υπονοώ τους πολλαπλούς περιορισμούς που θέτει το λεγόμενο ‘Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης’). Συνεπώς, κάθε επιμέρους αρχή οικονομικής πολιτικής δεν διαθέτει, σε τελική ανάλυση, παρά το μέσο-εργαλείο της εισοδηματικής πολιτικής (νομίζω ότι στην Ελλάδα το έχουμε καταλάβει καλά αυτό). Είναι, όμως, αδύνατον με ένα, και μοναδικό, μέσο-εργαλείο να επιτευχθεί το σύνολο των – υποτιθέμενων – στόχων της οικονομικής πολιτικής, δηλ. η ισορροπία παραγωγής-ζήτησης στις αγορές αγαθών και υπηρεσιών, η πλήρης απασχόληση της εργασίας και του κεφαλαίου και ο ισοσκελισμός του κρατικού προϋπολογισμού και του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών.

Αυτά τα δύο χαρακτηριστικά δεν είναι καθόλου ανεξάρτητα μεταξύ των ή, για να είμαι πιο ακριβής, αλλητροφοδοτούνται, με το κατά σειρά πρώτο να παίζει τον κύριο ρόλο. Συνεπάγονται ότι οι λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες και περιφέρειες της ΖΕ (στις οποίες ανήκουν, χωρίς αμφισβήτηση, η Ελλάδα, ως μονάδα, αλλά και πολλές από τις περιφέρειές της, όπως επίσης η Πορτογαλία, μεγάλα τμήματα της Ισπανίας, η Ιρλανδία, και η Νότια Ιταλία) υποβαθμίζονται, όλο και περισσότερο, στα πλαίσια του ευρωπαϊκού καταμερισμού-συνδυασμού εργασίας. Εάν δε λάβουμε υπόψη και τις λεγόμενες ‘χρηματικές και τεχνολογικές οικονομίες χωρικής συγκέντρωσης’ ή, με απλά λόγια, τα πλεονεκτήματα που προσφέρει η γεωγραφική συγκέντρωση ενός κλάδου παραγωγής, τότε η εικόνα γίνεται πιο ζοφερή: ενεργοποιούνται αυτοτροφοδοτούμενες διαδικασίες ανισόμετρης ανάπτυξης, οι οποίες οδηγούν στην εξάρτηση της πορείας ορισμένων χωρών και περιφερειών από τις προοπτικές συγκεκριμένων κλάδων ή/και στην οριστική υποβάθμιση άλλων γεωγραφικών περιοχών, οι οποίες δεν θα είναι σε θέση να παράξουν τίποτε απολύτως ή, τέλος πάντων, τίποτε για τη διεθνή αγορά (Ας μην κοιτάμε, όπως κάνουμε συνήθως, τις ΗΠΑ ως μονάδα. Η οικονομική ιστορία των προσφέρει αρκετά παραδείγματα, με πιο χαρακτηριστικό, ίσως, αυτό της περιοχής των Κεντρικών Απαλαχίων, η οποία περιλαμβάνει το Ανατολικό Κεντάκυ και τμήματα διαφόρων γειτονικών πολιτειών. Εξαρτήθηκε από την εξόρυξη άνθρακα και οδηγήθηκε, από το 1945 και μετά, στην παρακμή. Γενικά για αυτού του είδους τα ζητήματα, θα παρέπεμπα σε μία κριτική μελέτη των εργασιών του Paul Krugman στο πεδίο της ‘οικονομικής γεωγραφίας’).

Τώρα, στο δεύτερο σκέλος της ερώτησής σου: μία μονοσήμαντη απάντηση, στο εμπειρικό επίπεδο, προϋποθέτει τη μία-προς-μία (και σταθερών όλων των άλλων παραγόντων) σύγκριση δύο διαφορετικών ‘τροχιών’ της ελληνικής οικονομίας, δηλ. εκτός και εντός ΖΕ. Φυσικά, αυτό δεν είναι δυνατόν να γίνει. Κρίνω, ωστόσο, ότι θα σχηματίζαμε μία πολύ καλή εικόνα της πραγματικότητας (και των μελλοντικών εξελίξεων) εάν γνωρίζαμε, βάσει επιστημονικών μετρήσεων, σε ποιους κλάδους η ελληνική οικονομία διαθέτει απόλυτα πλεονεκτήματα παραγωγικότητας. Και με εντυπωσιάζει το γεγονός ότι, από ό,τι γνωρίζω, οι φορείς και τα ινστιτούτα οικονομικής πολιτικής δεν έχουν κάνει τέτοιες μετρήσεις. Υπάρχουν, βέβαια, ορισμένα στοιχεία των στατιστικών υπηρεσιών, τα οποία είναι πάρα πολύ ενδεικτικά: η αξία της παραγωγής της μεταποίησης ως ποσοστό του ΑΕΠ έχει πέσει από το 23.2% (1970-1981) στο 14.9% (1999-2004). Της γεωργίας-αλιείας από το 11.6% στο 5.7%, και των ορυχείων-λατομείων από το 1% στο 0.8%. Αντιθέτως, έχουν ανέβει (εάν και μάλλον όχι θεαματικά) τα αντίστοιχα ποσοστά τομέων, όπως των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών, ξενοδοχείων-εστιατορείων και υγειονομικών υπηρεσιών. Περαιτέρω, ιδιαίτερη σημασία έχουν όλα τα στοιχεία που αφορούν στο έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, το οποίο έφθασε, πριν από το ξέσπασμα της διεθνούς οικονομικής κρίσης, στο 14% του ΑΕΠ (αξίζει να σημειωθεί, εδώ, ότι στην περίοδο 1983-85 (1995-98), όπου η δραχμή υποτιμήθηκε, κατά περίπου 15% (14%), αυτό το ποσοστό ήταν της τάξης του 5-10% (3-4%)) και, γενικότερα, αυτά που αφορούν στη διεθνή ανταγωνιστικότητα και στη σύνθεση των εισαγωγών-εξαγωγών της ελληνικής οικονομίας. Να αναφέρω μόνον ότι στις εισαγωγές παρατηρείται συνεχής άνοδος του μεριδίου των λεγομένων ‘προϊόντων υψηλής τεχνολογίας’, ενώ για τις εξαγωγές ισχύει μάλλον το αντίθετο, και ότι η Ελλάδα έχει το χαμηλότερο ποσοστό ενδοκλαδικού εμπορίου στη μεταποίηση από όλα τα μέλη της ΕΕ-15, πράγμα που έχει ιδιαίτερη (αρνητική) βαρύτητα, διότι η ανάπτυξη ενδοκλαδικού εμπορίου προϋποθέτει οικονομίες με παρόμοιο και, ταυτοχρόνως, υψηλό τεχνολογικό επίπεδο. Τέλος, η ελληνική οικονομία χαρακτηρίζεται από συγκριτικά χαμηλότερη παραγωγικότητα στους τομείς παραγωγής των διεθνώς εμπορεύσιμων προϊόντων, ενώ η παραγωγικότητά της είναι αντίστοιχη του ευρωπαϊκού μέσου όρου μόνον στους τομείς παραγωγής των διεθνώς μη εμπορεύσιμων προϊόντων (χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες, κατασκευές, εσωτερικό εμπόριο). Έχει μάλιστα εκτιμηθεί (από τον ΙΟΒΕ) ότι η αύξηση του ΑΕΠ προέρχεται πρωτίστως από την ανάπτυξη αυτών ακριβώς των τομέων, ενώ οι τομείς των διεθνώς εμπορεύσιμων προϊόντων είναι είτε στάσιμοι (εδώ και τρεις δεκαετίες) είτε αναπτύσσονται με αργούς ρυθμούς (π.χ. τουρισμός).

Θα μπορούσαμε να παραθέσουμε σειρές στοιχείων και να συζητάμε ατέρμονα γύρω από αυτές. Το ουσιώδες, όμως, είναι να διαθέτει κανείς μία οπτική γωνία, ένα θεωρητικό σχήμα πλαισίωσης των εκάστοτε στοιχείων. Και αυτό που παρουσίασα, έστω συνοπτικά, στα προηγούμενα είναι, σύμφωνα με ό,τι είμαι σε θέση να αντιληφθώ, το πλέον κατάλληλο: επιχειρεί να συλλάβει τους βαθύτερους μετασχηματισμούς που συντελούνται στον τρόπο λειτουργίας του συστήματος και,. άρα, τη μακροχρόνια δυναμική του

• Read More

Ο ΠΙΟ ΑΔΥΝΑΜΟΣ ΚΡΙΚΟΣ…  Οι περισσότεροι θυμόμαστε ένα τηλεπαιχνίδι της ελληνικής, ιδιωτικής τηλεόρασης «ο πιο αδύναμος κρίκος». Παίκτες σε κύκλο και στη μέση η τηλεπαρουσιάστρια να τους κρίνει με απίστευτο κυνισμό και αυστηρότητα και να τους διώχνει εκτός παιχνιδιού με εξευτελιστικό τρόπο… τελευταία έχουμε σοβαρές υπόνοιες ότι κα Διαμαντοπούλου έχει γίνει φανατική θεατής των επαναλήψεων και [...]

• Read More

Ξεκινούν, για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, οι καθιερωμένες " Τρίτες Πολιτισμού " από τη Δημοτική Πρωτοβουλία Στάση Βύρωνα, στα γραφεία της, στον Πολυχώρο "Ζωή Ποδήλατο" , οδός Χρυσοστόμου Σμύρνης 143 - 151

• Read More

Ντανταϊσμος και Σουρρεαλισμός στον κινηματογράφο
Προβολή τη Δευτέρα 1η Φλεβάρη στις 8μιση
στην κατάληψη κτήματος πραποπούλου

• Read More

Ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας για την Αριστερή Ανασύνθεση

Αθήνα, 28/01/2010

Έπρεπε – δυστυχώς -  να  μεσολαβήσουν γεγονότα που δυσφημούν το κόμμα μας, παλινωδίες και παιχνίδια κορυφών,  για να ανοίξει ο δρόμος προκειμένου να οδηγηθούμε, όπως όλα δείχνουν, σε έκτακτο συνέδριο.

Ακόμα και τώρα στελέχη των δύο μεγάλων τάσεων, ενώ εκφωνούν εκ διαμέτρου αντίθετα πολιτικά σχέδια,  μιλούν για πολιτική συνεννόηση για να αποφύγουν ένα συνέδριο που θα διαταράξει τις διαμορφωμένες ισορροπίες του τρόμου, θα σπάσει τις επετηρίδες, τις προσωπικές διευθετήσεις και τους μηχανισμούς.

Η «Πρωτοβουλία για την Αριστερή Ανασύνθεση»  είχε έγκαιρα επισημάνει την ανάγκη για έκτακτο συνέδριο που δεν θα αφορά ξεκαθαρίσματα λογαριασμών, αλλά θα δημιουργούσε καθαρούς λογαριασμούς μεταξύ μας. Το έκτακτο συνέδριο του ΣΥΝ οφείλει να προχωρήσει άμεσα στην ιδεολογική και οργανωτική ανασυγκρότηση του κόμματος, προκειμένου να απαντήσει στα σημερινά αδιέξοδα της ελληνικής κοινωνίας. Θεωρούμε ότι τα κόμματα πολιτικής ενότητας πνέουν τα λοίσθια και πως πρέπει ο ΣΥΝ, 18 χρόνια μετά την ίδρυσή του, να περάσει σε νέο στάδιο. Αυτό της συνεκτικής πολιτικο-ιδεολογικής ενότητας.

Γι’ αυτό θεωρούμε ότι :

- Δεν χρειαζόμαστε πολιτική συνεννόηση και «προωθητικούς συμβιβασμούς», αλλά καθαρές μειοψηφίες και πλειοψηφίες.
- Δεν περισσεύει κανείς και καμμία, όποια άποψη κι αν έχει,  αρκεί να σέβεται τις αποφάσεις των οργάνων και να τις προβάλει σε κάθε δημόσια εμφάνισή του/της.
- Η προσωπική άποψη προβάλλεται δημόσια, αλλά πριν κατατίθεται στα όργανα του κόμματος.

Στο έκτακτο συνέδριο του ΣΥΝ απαιτείται ανασυγκρότηση της αριστερής πλειοψηφίας, που σημαίνει επικαιροποίηση  των αποφάσεων του 4ου – 5ου Τακτικού και του Προγραμματικού συνεδρίου, περαιτέρω ανάλυση των καπιταλιστικών κρισιακών φαινομένων σε Ελλάδα και Ευρώπη, εμβάθυνση του ΣΥΡΙΖΑ και δεσμεύσεις ότι θα τηρηθούν οι καταστατικές προβλέψεις για περιοδικότητα στις θητείες.

Η «Πρωτοβουλία για την Αριστερή Ανασύνθεση» καλεί τα μέλη του κόμματος να μην παρασυρθούν από τεχνητές «διαφοροποιήσεις» και ερμαφρόδιτες «συνθέσεις», να μη μείνουν απαθείς παρατηρητές των «στελεχικών» ή τασικών πρωτοβουλιών, αλλά να διεκδικήσουν το ρόλο που τους ανήκει, για να γίνει επιτέλους ο ΣΥΝ κόμμα των μελών.

• Read More

Την Κυριακή 24 Ιανουαρίου 2010 πραγματοποιήθηκαν εκλογές στην αίθουσα Λόγου και Τέχνης για την ανάδειξη νέου Δ.Σ του Πολιτιστικού-Περιβαλλοντικού Συλλόγου Λευκίμμης «ΤΟ ΑΛΕΥΧΙΜΟΝ».Τα τελικά αποτελέσματα των εκλογών έχουν ως εξής:ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΒΕΡΟΝΙΚΗΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ έλαβε 42 ψήφουςΓΑΣΤΕΡΑΤΟΥ -ΕΡΙΤΣΟΥ ΛΗΔΑ --------114 ----------ΔΕΚΑΝΤΙΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ---

• Read More

• Read More

via youtube.com

“Empire or Humanity? – What the Classroom Didn’t Teach Me about the American Empire” by Howard Zinn.

Narrated by Viggo Mortensen, art by Mike Konopacki, video editing by Eric Wold

Posted via web from black cat ★ red cat

• Read More

Δημοσιεύουμε επιστολή που λάβαμε από αναγνώστη του blog, ο οποίος καταθέτει τις απόψεις του για συγκεκριμένα προβλήματα που σχετίζονται με την πορεία της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης και τη λειτουργία των κοινοτικών δομών. Πιστεύουμε ότι τα σημεία που θίγονται στην επιστολή παρουσιάζουν ενδιαφέρον και δίνουν αφορμή για συζήτηση:Καλησπέρα και συγχαρητήρια για το πολύ ενδιαφέρον blog. Εργάζομαι τα

• Read More

Εδώ βρίσκεται το άμεσο χρέος και η σημαντική δυνατότητα της αριστεράς. Απέναντι στην τακτική κυβέρνησης και συστήματος να οξύνουν αντιθέσεις μεταξύ τάξεων και πολιτών, προκειμένου να απομονώνουν, να δυσφημούν και να σπάνε κάθε αγώνα, η αριστερά οφείλει να αντιπαραθέσει μια γραμμή ενοποίησης των αγώνων, συμμαχίας, συμπόρευσης και αλληλεγγύης
Το κρίσιμο σημείο που συγκλίνουν οι ποικίλες και μη ταυτόσημες πολλές φορές διεκδικήσεις των πιο διαφορετικών κοινωνικών συνιστωσών είναι η απελευθέρωση της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής από το Σύμφωνο Σταθερότητας. Γι’ αυτό το δημοψήφισμα για τη μη εφαρμογή του Συμφώνου Σταθερότητας στην Ελλάδα παίρνει μια κεντρική σημασία για τις συνολικές εξελίξεις. Για μια δυναμική επανεμφάνιση της ριζοσπαστικής αριστεράς. Για την επανεργοποίηση των μελών και φίλων που με τη συλλογή υπογραφών για το δημοψήφισμα θα έχουν τη δυνατότητα πλατιά να εκλαϊκεύσουν το ριζοσπαστικό αριστερό σχέδιο.

• Read More

ΑΝΟΙΚΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΤΗΣ ΕΚΠ/ΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΡΑΣΗΣ ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ  Ύστερα από τις θριαμβολογίες και τις ιαχές των κυρίαρχων πολιτικών επιτελείων της εξουσίας, μετά από τις πρόσφατες βουλευτικές εκλογές, όπου για άλλη μια φορά θριάμβευσε ο δικομματισμός (ΠΑΣΟΚ – Ν. Δ.), ο ασκός του Αιόλου για τους εργαζόμενους και τους [...]

• Read More

Ήδη οι αντιδράσεις που προξένησε η χθεσινή συνέντευξη του σ. Α. Αλαβάνου άρχισαν να εκδηλώνονται. Τα "ΝΕΑ" σήμερα (Κίνημα Αλαβάνου στον ΣΥΡΙΖΑ) ασχολούνται περισσότερο με τα σχόλια "κύκλων της Κουμουνδούρου" και στην αναζήτηση των μελών που στελεχώνουν την "αντικομματική φράξια" του Α. Αλαβάνου παρά με τα ζητήματα που έθεσε στην τοποθέτηση και στις απαντήσεις του ο σ. Α. Αλαβάνος. Όπως φαίνεται η συντάκτης του συγκεκριμένου κειμένου (Βούλα Κεχαγιά) από την Κουμουνδούρου "παίρνει την γραμμή", ενώ από την ιστοσελίδα μας μόνον ...την φωτογραφία που δημοσιεύσει στο κείμενό της.

Πιο "προχωρημένο" είναι όμως ένα άλλο σχόλιο που δημοσιεύεται σε άλλη σελίδα στα "ΝΕΑ" με τον αποκαλυπτικό τίτλο "Οι κλακαδόροι του ΣΥΡΙΖΑ":

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ Τύπου έδωσε χθες ο Αλέκος Αλαβάνος - με την ιδιότητα του μέλους ΣΥΡΙΖΑ Χαλανδρίου! Δόθηκε στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ, ενώπιον όχι μόνο των δημοσιογράφων του ρεπορτάζ, αλλά ενός ποικίλου ακροατηρίου που περιελάμβανε και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς και φίλους του Αλέκου. Πρώτα ο Αλαβάνος πρότεινε να τεθεί σε δημοψήφισμα το Σύμφωνο Σταθερότητας, οπότε το πλήθος άρχισε τα παλαμάκια. Όταν όμως έφθασε η ώρα των ερωτήσεων, οι σύντροφοι του ΣΥΡΙΖΑ λειτούργησαν ως κλάκα. Ζητούσαν λοιπόν από τους δημοσιογράφους να λένε το όνομά τους.

Σχολίαζαν επίσης τις ερωτήσεις τους.

ΣΥΝΤΟΜΑ η ατμόσφαιρα εκτραχύνθηκε.

Δημοσιογράφος ρώτησε αν όσα είπε ο Αλέκος ήταν σε γνώση της γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ. Οπότε έλαβε ειρωνική απάντηση από τον Αλαβάνο: «Ευχαριστούμε για τις συστάσεις κομματικής νομιμότητας» με αποτέλεσμα να ξεσπάσει το πλήθος σε χειροκροτήματα και ιαχές. Η έκρηξη ήρθε όταν πολλοί δημοσιογράφοι αντέδρασαν, λέγοντας στον Αλαβάνο πως άλλο η συνέντευξη Τύπου κι άλλο η στημένη κομματική εκδήλωση.

Το δικό μας σχόλιο για αυτό το κείμενο αφορά μόνο στην ...φωτογραφία που περιλαμβάνει, στην οποία αναγράφεται από που προέρχεται. Όταν κλέβεις κάτι, τότε βέβαια δεν δημοσιεύεις από που κάνεις την κλεψιά, μήπως και σου ζητήσουν την υλική αξία των "πνευματικών δικαιωμάτων" . Όμως, όταν πληρώνεις είναι αλλιώς τα πράγματα!

Για να συγκρίνουν οι αναγνώστες μας τα δημοσιεύματα του τύπου με το τι πραγματικά ακούστηκε στην συνέντευξη του σ. Α. Αλαβάνου, δημοσιεύουμε στη συνέχεια σε video τα κύρια σημεία της ομιλίας του καθώς και τις απαντήσεις του ερωτήσεις των δημοσιογράφων από την σημερινή συνέντευξη τύπου.

Λάβαμε μηνύματα από αναγνώστες ότι βλέπουν τα video με διακοπές. Επειδή η εγγραφή έχει γίνει σε HD τους προτείνουμε να δοκιμάσουν να μειώσουν την ποιότητα. Κάνοντας ..δεξιό κλικ πάνω στο video, εμφανίζεται το menu της διπλανής εικόνας. Από αυτό το Menu μπορούν να επιλέξουν κάποια χαμηλότερη ποιότητα.

• Read More

Η παράγραφος του ακολουθεί είναι μέρος εγγράφου της Α’ ΕΠΚΑ (Εφορία Ακροπόλεως), που γράφτηκε πριν ένα μήνα (30/12/2009) ως απάντηση σε ερώτηση βουλευτή.* Αφορά την είσοδο ή μη αυτοκινήτων στου Φιλοπάππου και πάνω στα βραβευμένα και κηρυγμένα μνημείο λιθόστρωτα του αρχιτέκτονα Δ. Πικιώνη. Απολαύστε:

“Οι πλείστες ενέργειες για τη μη κυκλοφορία των τουριστικών λεωφορείων και των πάσης φύσεως οχημάτων ήταν επί δεκαετίες ιδιαιτέρα επίπονες, με αποτέλεσμα σήμερα, με την τοποθέτηση των κινητών απαγορευτικών στοιχείων, να μπορούν να εισέρχονται μόνο τα οχήματα κοινής ωφέλειας, άμεσης ανάγκης του Δήμου και της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, καθώς και τα απολύτως αναγκαία οχήματα κατά τη διάρκεια της τέλεσης μυστηρίων στον Αγ. Δημήτριο Λουμπαρδιάρη και μελλοντικά της χρήσης του Αναψυκτηρίου.”

Σε συνέχεια και προς “επίρρωση” της παραγράφου αυτής σας παρουσιάζουμε την εικόνα του λόφου το βράδυ της 26ης Ιανουαρίου 2010 και ώρα 10:30μ.μ.

37 μετρημένα αυτοκίνητα και 6 μηχανάκια παρκαρισμένα μέσα στον λόφο. Και αυτό παρά το γεγονός ότι στα γραφεία-κοντέινερ των αρχαιολόγων υπήρχαν εκείνη την ώρα υπάλληλοι της αρχαιολογικής υπηρεσίας που θα μπορούσαν να τα έχουν αποτρέψει. Και ενώ 100 μέτρα πιο πέρα, μπροστά από το εστιατόριο του Διονύσου, υπάρχει δημοτικό πάρκινγκ το οποίο την ίδια ώρα ήταν και σχεδόν άδειο.

Ο λόγος της παρουσίας τόσων αυτοκινήτων ήταν ότι στο εκκλησάκι ο Παπάς είχε κήρυγμα. Μίλαγε και μέσω μεγαφώνων, για τον θεό και τον άνθρωπο, την ταπεινότητα και την ευσέβεια, αλλά είχε λησμονήσει ότι όλα όσα έλεγε ακυρώνονταν από το γεγονός ότι δεν σέβεται -ούτε εκείνη τη νύχτα, ούτε ποτέ- το προστατευόμενο έργο αρχιτεκτονικής κληρονομιάς, ούτε καν τους νόμους που θεωρητικά το προστατεύουν και φυσικά ούτε τους περιπατητές που θέλουν να απολαύσουν μια βόλτα στο άλσος, μακριά από το τσιμέντο και τα αυτοκίνητα.

Όσο για την Α’ ΕΠΚΑ είναι φανερό ότι “οι επί δεκαετίες” και “ιδιαιτέρα επίπονες προσπάθειες” είναι ή φούμαρα για βουλευτική κατανάλωση ή είναι ανίκανη η υπηρεσία να εφαρμόσει το νόμο και να προστατέψει το μνημείο. Διαλέξτε και πάρτε αλλά το αποτέλεσμα είναι το ίδιο και το πληρώνει με καταστροφές το χειροποίητο λιθόστρωτο-μνημείο, ψυχικά οι περιπατητές καθώς και συνολικά του Φιλοπάππου με την υποβάθμιση του σε υπαίθριο δωρεάν πάρκινγκ.

Το πιο απειλητικό όμως είναι το απόσπασμα “…και μελλοντικά της χρήσης του Αναψυκτηρίου”. Αν ήταν βραδιάτικα 37 αυτοκίνητα μόνο για την εκκλησία τι θα γίνει όταν ανοίξει και το καφενείο;

—————

*Η ερώτηση ήταν του βουλευτή Α. Τσίπρα και μπορείτε να τη δείτε ΕΔΩ, ενώ την απάντηση του Υπουργείου Πολιτισμού, που στην πραγματικότητα είναι της Α’ ΕΠΚΑ μπορείτε να δείτε σε αρχείο PDF ΕΔΩ. Kαι ΕΔΩ υπάρχει το Δελτίο Τύπου απάντηση του βουλευτή.

• Read More

Ο Χάουαρντ Ζιν, o Αμερικανός ακαδημαϊκός του οποίου η εναλλακτική ιστορία για τις Ηνωμένες Πολιτείες διαβάστηκε από εκατομμύρια ανθρώπους, απεβίωσε την Τετάρτη, σε ηλικία 87 ετών. Ο θάνατος του Ζιν επιβεβαιώθηκε από τον Δικτυακό τόπο www.howardzinn.org. Η εφημερίδα The Boston Globe ανέφερε ότι υπέστη καρδιακή προσβολή ενώ ταξίδευε προς τη Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνια.

Γνωστός ακτιβιστής κατά του πολέμου στο Βιετνάμ και παθιασμένος υποστηρικτής των κινημάτων των Αφροαμερικανών για πολιτικά δικαιώματα στις ΗΠΑ, ο Ζιν βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της κοινωνικής αναταραχής στη χώρα του από την δεκαετία του ‘50 ώς τα τέλη της δεκαετίας του ‘70. Έγινε ευρύτερα γνωστός για το βιβλίο του A People’s History of the United States (Harper & Row, 1980· στα Ελληνικά: Ιστορία του λαού των Ηνωμένων Πολιτειών, μετάφραση Θεόδωρου Καλύβα, Αιώρα, Αθήνα 2008), που πούλησε εκατομμύρια αντίτυπα.

Ο Ζιν ανέτρεψε όλα τα στερεότυπα της επίσημης ιστοριογραφίας, τοποθετώντας στη θέση των κεντρικών ηρώων της ιστορίας των ΗΠΑ όχι τους «ιδρυτές» της, αλλά τους πρώτους συνδικαλιστές, τις φεμινίστριες και τους μαχητές για διάφορους σκοπούς.

«Τα γραπτά του άλλαξαν τη συνείδηση μιας γενιάς, βοήθησαν να ανοίξουν νέοι δρόμοι προς την κατανόηση και την κρίσιμη σημασία της για τις ζωές μας» είχε γράψει για τον Ζιν ο Νόαμ Τσόμσκι. Χαρακτηριστικά o Ζιν είχε δηλώσει στην τελευταία επίσκεψή του στην Ελλάδα το 2008:

«Ο KAΠITAΛIΣMOΣ, όπως εκπροσωπείται από τις ΗΠΑ, είναι ακόμη ένα άρρωστο σύστημα, εξαιρετικά σπάταλο, που πολώνει τον πλούτο οδηγώντας στον ιμπεριαλισμό και τον πόλεμο. Επειδή η Σοβιετική Eνωση κατέρρευσε πολλοί υπέθεσαν ότι οι μαρξιστικές ιδέες είναι νεκρές. Οι αναλύσεις όμως του Μαρξ αφορούν τον καπιταλισμό των ημερών μας. Η έμφασή του στον ταξικό αγώνα ως υπόβαθρο των πολιτικών συγκρούσεων είναι εξαιρετικά επίκαιρη, όπως και η πίστη του ότι ο καπιταλισμός δεν εκμεταλλεύεται μόνον τους εργαζομένους αλλά κάνει τους πλούσιους πλουσιότερους…»

Ο  Χάουαρντ Ζιν, ο «άνθρωπος που άλλαξε τη συνείδηση μιας γενιάς», σύμφωνα με τον Νόαμ Τσόμσκι, έφηβος ακόμη «ρουφούσε» το «Μανιφέστο» του Καρλ Μαρξ. Δεν είναι να απορεί κανείς που οι μαρξιστικές θεωρίες τον σημάδεψαν ανεξίτηλα και αποτυπώνονται στα καίρια άρθρα που συνυπογράφει με τον Τσόμσκι για τη διεθνή πολιτική κατάσταση. Η μαρξιστική θεώρηση διαπερνά και το magnus opum του, την «Ιστορία του λαού των Ηνωμένων Πολιτειών». «Εάν ο Μαρξ ζούσε σήμερα κατ’ αρχάς θ’ αναγνώριζε ότι ο καπιταλισμός παρέμεινε ζωντανός πολύ περισσότερο απ’ όσο είχε φανταστεί και ότι οι προηγμένες βιομηχανικές χώρες μπόρεσαν ν’ αποπλανήσουν την εργατική τάξη με μεταρρυθμίσεις διατηρώντας την καπιταλιστική οικονομία», έχει δηλώσει.

Το ελληνικό κοινό έχει γνωρίσει τον Ζιν ως θεατρικό συγγραφέα από τον εκπληκτικό μονόλογο «Ο Μαρξ στο Σόχο», που ταυτίστηκε με τον Αγγελο Αντωνόπουλο στο θέατρο. Στο έργο, ο Ζιν φέρνει σε πρώτο πρόσωπο απέναντι απ’ τον θεατή τον Μαρξ να αναλύει με καθαρότητα, μέσα από τη θεατρική σύμβαση, τις βασικές γραμμές της ιδεολογίας του (το κείμενο κυκλοφορεί σε μετάφραση Αρη Λασκαράτου, από την «Αιώρα»).

Ο ψηλός, ασπρομάλλης καθηγητής είχε συνεργαστεί με αρκετές διασημότητες, όπως τον ηθοποιό Ματ Ντέιμον, το σκηνοθέτη Όλιβερ Στόουν, τον τραγουδιστή της ροκ Μπρους Σπρίνγκστιν και τον Μπομπ Ντίλαν.

Ο Ζιν γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη, δούλεψε ως εργάτης σε ναυπηγείο και υπηρέτησε ως βομβαρδιστής στην αμερικανική πολεμική αεροπορία στην διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, πριν πάει στο κολέγιο και πάρει το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο Κολούμπια..

Δίδαξε στο Σπέλμαν, ένα κολέγιο με φοιτήτριες κυρίως νεαρές μαύρες στην Ατλάντα της Τζόρτζια, και κατόπιν στο Πανεπιστήμιο της Βοστόνης, όπου απέκτησε ακόμα μεγαλύτερη φήμη, πρωταγωνιστώντας σε πολλές απεργίες και αντιπολεμικές κινητοποιήσεις.

Στην αυτοβιογραφία του (You Can’t Be Neutral on a Moving Train, Beacon Press, Βοστόνη 2002), ο Ζιν σημείωνε ότι η αντικειμενικότητα ουδέποτε υπήρξε στόχος στα μαθήματα που παρέδιδε. «Ήθελα οι φοιτητές να φεύγουν από την τάξη όχι απλά καλύτερα πληροφορημένοι, αλλά προετοιμασμένοι να παρατήσουν την ασφάλεια της σιωπής, πιο έτοιμοι να μιλήσουν, να δράσουν ενάντια στην αδικία όπου την έβλεπαν. Αυτή, φυσικά, ήταν μια συνταγή για φασαρίες» έλεγε.

Το Βιογραφικό του Ζινν και το σενάριο της πρώτης πράξης του θεατρικού του έργου “Ο Μάρξ στο Σόχο” στο http://www.peri-grafis.com/ergo.php?id=1168

• Read More

Image via Wikipedia

• Read More

Οι Βρυξέλλες και η γραφειοκρατία της ΕΕ από την πρώτη στιγμή της νέας κυβέρνησης πήραν την πραγματική εξουσία στα χέρια τους. Επέβαλλαν ένα σκληρό προϋπολογισμό, την ώρα που ετοιμάζουν την αναθεώρησή του προς το χειρότερο. Πίεσαν για την επιβολή σκληρών μέτρων σε μια κοινωνία που δεν έχει τίποτα άλλο να δώσει. Απείλησαν με χρεοκοπίες και πτωχεύσεις, και καταλύοντας κάθε έννοια ανεξαρτησίας και κυριαρχίας, στέλνουν τους υπαλλήλους τους να εγκρίνουν μέτρα και νομοσχέδια.

Οι Βρυξέλλες έχουν αποφασίσει ότι η Ελλάδα πρέπει να γίνει παράδειγμα προς μίμηση, συμμόρφωση και υποταγή. Το μένος και η απαξίωση των διεθνών οίκων υπαγορεύτηκε από την απαίτηση των ισχυρών της ΟΝΕ να στηριχτεί πάση θυσία η Ευρωζώνη και το ευρώ. Η Ελλάδα καταδικάζεται από την κυβέρνηση στο ζυγό του αναποτελεσματικού και παράλογου Συμφώνου Σταθερότητας.

Για το σύμφωνο σταθερότητας και τα μέτωπα αγώνα της αριστεράς, διοργανώνεται η κοινή εκδήλωση στο θέατρο Άλφα (Πατησίων 37), από τις οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ ΑΠΟ, ΔΕΑ, ΚΕΔΑ, ΚΟΕ, με ομιλητές τους Α. Αλαβάνο και Κ. Βεργόπουλο.

• Read More

ΘΕΜΑ: Αριστερή προγραμματική ή δομική αντιπολίτευση; Ομοιότητες και διαφορές.

ΣΥΖΗΤΑΜΕ ΜΕ:

- Αλέκο Αλαβάνο, μέλος ΣυΡιζΑ

- Γεράσιμο Μοσχονά, καθηγητή στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

- Βασίλη Μουλόπουλο, βουλευτή ΣυΡιζΑ

ΧΡΟΝΟΣ: Δευτέρα 22 Φλεβάρη, ώρα 7 μμ

ΤΟΠΟΣ: Ξενοδοχείο Athens Imperial, πλ. Καραϊσκάκη (Μετρό Μεταξουργείο)

Την ερχόμενη εβδομάδα θα κυκλοφορήσει σχετικό αφισάκι και μπάνερ, για όσους σ/φους θέλουν να το αναρτήσουν στο μπλογκ τους.

• Read More

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ 

                        Το Λιμάνι της Αγωνίας έχει τη χαρά να σας προσκαλέσει την Τετάρτη 3 Φεβρουαρίου 2010, στις 8 μ.μ

στην  παρουσίαση του φετινού μας ημερολογίου με τίτλο «Ο Πειραιάς  αθλείται και θυμάται….»,

 που θα γίνει στην  ελληνογαλλική σχολή « Ο Αγ.Παύλος» (St. Paul), Χαρ. Τρικούπη 36, Πειραιά, (είσοδος  από Κουντουριώτου 229-231).

Στο Ημερολόγιο του 2010 μιλάμε για αθλήματα και για αθλητές, για ομάδες και για γήπεδα.

Θα θέλαμε μαζί σας να θυμηθούμε και να συζητήσουμε για τον αθλητικό Πειραιά που μέσα από αρχειακό υλικό, από αναμνήσεις και αφηγήσεις φθάνει στο σήμερα. 

Εισηγήσεις  θα κάνουν :

Ο  Βάσιας Τσοκόπουλος, Ιστορικός.

 Ο Γιάννης  Κλάδης, δημοσιογράφος.

Ο Γρηγόρης Ψαριανός, δημοσιογράφος– ραδιοφωνικός παραγωγός, βουλευτής  Β΄Αθηνών ΣΥΡΙΖΑ.

Θα ακολουθήσουν παρεμβάσεις από αθλητές και εκπροσώπους αθλητικών φορέων.

Θα συντονίσει η δημοσιογράφος  Μ. Αδαμοπούλου.

• Read More

<

Το θέμα της αφίσας είναι εμπνευσμένο από το αρχαίο έθιμο της Κοζανήτικης αποκριας, το έθιμο των Φανών.

• Read More

11:00 - 15:00 Παρέμβαση αντιπληροφόρησης

15:00 - 17:00 Συλλογική κουζίνα

• Read More

Αχαχαχαχα τον τσόγλανο! (περισσότερα, εδώ) Υ.Γ. 1. Με φαινομενικά σοβαρότερα πράγματα (πολιτική, ας πούμε) και πραγματικά σοβαρά (Ολυμπιακός) θα επανέλθω δρυμήτερος. Υ.Γ. 2. Ρε τον τσόγλανο τί έκανε! Υ.Γ. 3. Καλά ρε ‘σεις του ΠΑ.ΣΟ.Κ., τόσο καιρό που έχουμε/τε ξεσκίσει περί δικαίων και αδίκων τον έρμο τον Κωστάκη, βγήκατε να κράξετε με την πρώτη ευκαιρία τον κ. Λαζόπουλο (γνωστό [...]

• Read More

ΕΝΩΤΙΚΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΣΧΗΜΑ Ο ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΣ – ΚΟΜΜΑΤΙΚΟΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΣ των ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ ΑΔΡΑΝΟΠΟΙΕΙ ΤΗΝ Α ΕΛΜΕ ΑΧΑΪΑΣ  Την ίδια στιγμή πού η επίθεση στον κόσμο της εργασίας παίρνει την πιο σκληρή μορφή της, με την εφαρμογή της γνωστής νεοφιλελεύθερης συνταγής από την κυβέρνηση και την Ε.Ε. , την ίδια στιγμή που ο κλάδος καλείται σε συνελεύσεις για να αποφασίσει [...]

• Read More

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

ΔΗΜΟΥ ΒΥΡΩΝΑ

Βύρωνας 26/01/2010

Προς τον

Υπουργό Εσωτερικών

Αποκέντρωσης και

Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης

κ. Ραγκούση

κύριε Υπουργέ,

Το Δ.Σ. του σωματείου μας επιθυμεί να έχει συνάντηση μαζί σας για να σας θέσουμε το σοβαρό πρόβλημα της έλλειψης μόνιμου προσωπικού στο Δήμο Βύρωνα.

Η έλλειψη προσωπικού έχει ως αποτέλεσμα υπηρεσίες και τα Νομικά Πρόσωπα του Δήμου να μην μπορούν να καλύψουν με επάρκεια την εξυπηρέτηση των πολιτών. Ιδιαίτερα στις υπηρεσίες καθαριότητας, πράσινο, τεχνική η έλλειψη σε εργατοτεχνικό προσωπικό είναι πολύ έντονη. Η κατάσταση επιδεινώνεται όλο και περισσότερο εξ αιτίας και της συνταξιοδότησης πολλών εργαζομένων μέσα στο τρέχον έτος.

Ζητάμε να γίνουν άμεσα προσλήψεις μόνιμου προσωπικού στο Δήμο για να καλυφθούν οι πάγιες και διαρκείς ανάγκες και όχι με συμβάσεις που έχουν ημερομηνία λήξης.

Το Δ.Σ.

Για Επικοινωνία:

Χαλβαντζής Γιώργος 6948661054

Παναγιωτόπουλος Χρήστος 6985030515

• Read More

Την Παρασκευή, 29 Ιανουαρίου 2005, στις 9:00 π.μ., στην Αλεξάνδρας, στον ΑΡΕΙΟ ΠΑΓΟ δικάζεται ένας ανήλικος μαθητής, μέλος της Αυτόνομης Πρωτοβουλίας, που συνελήφθηκε πέρσυ, κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Δεκεμβρίου, ενός κοινωνικού αγώνα που ξεκίνησε από την εν ψυχρώ δολοφονία ενός 15χρονου μαθητή και την εναντίωση στην αστυνομική βία. Μέσα στο πλαίσιο του κοινού αγώνα οι συλληφθέντες

• Read More

Ο.Λ.Μ.Ε. www.olme.gr e-mail: olme@otenet.gr                                                           Αθήνα, 27/1/2010                                                                                              ΠΡΟΣ: την Υπουργό Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων                                                                    Κυρία Υπουργέ,  Το ΔΣ της ΟΛΜΕ σας καταθέτει σχέδιο Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας και Συλλογικής Συμφωνίας με τις προτάσεις του κλάδου μας για τα εργασιακά, οικονομικά,  ασφαλιστικά και εκπαιδευτικά αιτήματά μας, ζητώντας την έναρξη των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Σας ζητάμε ιδιαίτερα, να ξεκινήσει άμεσα με το ΔΣ της ΟΛΜΕ συλλογική διμερής διαπραγμάτευση, τουλάχιστον για τα εργασιακά θέματα και τις υπηρεσιακές μεταβολές των εκπαιδευτικών, διαδικασία που ακόμη και το σημερινό νομοθετικό πλαίσιο  επιτρέπει. Επιμένουμε να διεκδικούμε παράλληλα την κατοχύρωση του δικαιώματος ουσιαστικών συλλογικών συμφωνιών και  συμβάσεων «εφ’ όλης της ύλης» (οικονομικά, ασφαλιστικά αιτήματα κ.λπ.) και γι’ αυτό το λόγο απαιτούμε  την τροποποίηση του ν. 2738/99 και την κατάργηση του άρθρ. 24 παρ. 3 του ν. 3205/03. Δείτε την πρόταση συλλογικής σύμβασης : ΣΣΕ2010(TELIKO) Posted in ΔΣ ΟΛΜΕ Tagged: ΔΣ ΟΛΜΕ, Συλλογική σύμβαση εργασίας

• Read More

Ο.Λ.Μ.Ε. www.olme.gr                                                     e-mail: olme@otenet.gr                                                          Αθήνα, 27/1/10  ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ  Καταγγέλλουμε την φασιστική και ρατσιστική συμπεριφορά ομάδας 50 ατόμων, τα οποία στην περιοχή των Αμπελοκήπων (Πανόρμου), στην Αθήνα, επιτέθηκαν  εναντίον πολιτών, που συγκεντρώθηκαν κατά τη διάρκεια αντιρατσιστικής κινητοποίησης   πολιτιστικών, συνδικαλιστικών και πολιτικών φορέων της περιοχής. Μια 50χρονη, σοβαρά τραυματισμένη και ακόμα 2 πολίτες, ελαφρύτερα, είναι ο απολογισμός αυτής της επίθεσης που έγινε μέρα μεσημέρι. Η αστυνομία αναγκάστηκε να προβεί σε 44 προσαγωγές. Επισημαίνεται ότι πρώτη φορά γίνεται κάτι παρόμοιο σε γειτονιά της Αθήνας. Τα ίδια δηλαδή αυτά στοιχεία, πρώτα να προσπαθούν να διαλύσουν μια αντιρατσιστική εκδήλωση  (στον πολιτιστικό σύλλογο Αμπελοκήπων, πριν από 2 εβδομάδες) και μετά από μέρες να επιτίθενται εν ψυχρώ, με δολοφονικές διαθέσεις, σε αντιρατσιστές διαδηλωτές. Σε μια εποχή όπου η ξενοφοβία και ο ρατσισμός θεριεύουν εξαιτίας της κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος  δεν πρέπει να επιτρέψουμε στους νοσταλγούς του φασισμού να σηκώσουν κεφάλι.             Το κίνημα θα δώσει απάντηση με τους αγώνες του. Posted in ΔΣ ΟΛΜΕ Tagged: Αντιρατσιστικά, ΔΣ ΟΛΜΕ

• Read More

Περίμενα να βρω μια αφορμή ή να γράψω ένα βαρύγδουπο και πολύπλευρο ποστ, αλλά τα πηξίματά μου το πήγαιναν ολοένα και πιο μακριά… και σαν χρόνο και σαν σημασία και σαν προσωπική ζέστη και ένταση.

Έτσι απλά παραθέτω μια «μικρή» ιστορία ενός από τα πιο ταξικά (σε άποψη και στάση) μπλογκ που κυκλοφορούν στην πιάτσα.

Η απόλυση του βα.αλ από το Χαρτόραμα μας έμαθε:

1)      Πως η Δίωξη Οικονομικού (ουυυπς!) Ηλεκτρονικού Εγκλήματος ασχολείται και με το πολιτικό ηλεκτρονικό φακέλωμα, αφού προειδοποίησε την εργοδοσία πως «οι αναρχικοί θα τους σπάσουν το μαγαζί». Φυσικά ακολουθεί την πατροπαράδοτη στάση της χουντικής ασφάλειας, ανίκανο να μπορεί να διαβάσει και να αξιολογήσει μια ανακοίνωση. Απλά αναπαράγει μικροαστικές φοβίες και εμμονές

2)      Ο Σύλλογος Βιβλίου και Χάρτου, επιμένει να κάνει την παραδοσιακή συνδικαλιστική δουλειά. Να οργανώνει τα μέλη του! Ναι! Τόσο παρωχημένο και μπανάλ!

3)      Οι προσωπικές καθημερινές αντιστάσεις σε μια “συνηθισμένη” εργοδοτική πρακτική, δεν χρειάζεται να έχουν προαπαιτούμενα μεγαλόπνοα σχέδια.

Έχουμε ανάγκη σ. βα.αλ. τέτοια παραδείγματα σαν τα δικά σου…

Εδώ το πλήρες στόρυ.. Η απόλυση και ο ηλεκτρονικός χαφιεδισμός της συνδικαλιστικής δράσης.

Posted in events Tagged: πολιτικη, για δες τι εμαθα, διαδωσε το, strikes

• Read More

Μετά την συνεδρίαση της Π.Γ του ΣΥΝ, από την οποία αποχώρησε η Ανανεωτική Πτέρυγα καταγγέλλοντας τον πρόεδρο του κόμματος, η κατάσταση είναι εκτός ελέγχου. Είναι προφανές ότι η Α.Π. δεν θέλει συνέδριο επειδή εκτιμά ότι δεν έχει την πλειοψηφία. Δεν πρόκειται όμως για ένα οργανωτικό ζήτημα αλλά για μια πολιτική ήττα που καταγράφεται πρακτικά στην πλήρη αδυναμία της Α.Π. να αποκτήσει έστω και ένα σύμμαχο στον ευρύτερο χώρο του ΣΥΡΙΖΑ. Η μόνη ορατή συμμαχία που μπορεί κάνει είναι εκτός του ΣΥΡΙΖΑ. Πιθανόν να συμμαχήσει στις προσεχείς δημοτικές εκλογές με δυνάμεις από το ΠΑΣΟΚ ή από τους οικολόγους πράσινους …

• Read More